نهج‌البلاغه: خطبه‌ها، نامه‌ها و حکمتهای حضرت امیرمومنان علی (علیه‌السلام) صفحه 282

و آن حضرت فرمود: مردم در دنیا از جهت عمل دو عاملند: عاملی که در دنیا برای دنیا کار کند، که او را دنیایش از آخرتش باز دارد، او بر تهیدستی

270 (3270)

گفته‌اند: در زمان حکومت عمر بن خطاب از زینت کعبه و فراوانی آن سخن به میان آمد، گروهی پیشنهاد کردند اگر آن را بفروشی و ارتش مسلمانان را تجهیز کنی ثوابش بیشتر است، کعبه را به زینت چکار؟ عمر به این مسأله تصمیم گرفت، و از امیر المؤمنین علیه السّلام پرسید، حضرت فرمود:قرآن بر پیامبر صلّی اللّه علیه و آله نازل شد و اموال چهار نوع بود: اموال مسلمانان که آن را میان ارث بران بر اساس قرآن

271 (3271)

روایت شده: دو مرد را به حضورش آوردند که از بیت المال دزدی کرده بودند:یکی از آن دو نفر بنده‌ای بود از بیت المال، و آن دیگری غلام مردم. فرمود:این عبد از بیت المال است و او را حدّی نیست، مال خداوند برخی از آن برخی دیگر را خورده. و امّا غلام را حدّ الهی مقرر است. پس دست او را برید. (3272)

272 (3272)

و آن حضرت فرمود: اگر قدمهایم در این لغزشگاهها استوار بماند،

273 (3273)

و آن حضرت فرمود: به علم یقینی بدانید که خداوند برای بنده‌اش هر چند چاره جویی‌اش عظیم و جستجوگریش سخت، و نقشه‌اش نیرومند باشد بیش از آنچه در کتاب حکیمش برای او مقرر شده به او نرساند، و بنده ناتوان و کم تدبیر را نیز از رسیدن به آنچه که در کتاب حکیمش برای او مقرر شده مانع نگردد. کسی که به این واقعیت آشناست و بر اساس آن حرکت می‌کند آسایش و سودش از همه مردم برتر است. و آن که این حقیقت را از نظر دور داشته و در آن دچار تردید است گرفتاری و زیانش از همه مردم بیشتر است.بسا کسی که مشمول نعمت حق است ولی به سبب آن به کیفر حق نزدیک می‌گردد، و بسا مبتلایی که ابتلایش موجب احسان به اوست. ای شنونده بر شکرگزاریت بیفزا، و شتابت را کم کن، و نزد منتهای روزیت توقّف کن.

274 (3274)