نهج‌البلاغه: خطبه‌ها، نامه‌ها و حکمتهای حضرت امیرمومنان علی (علیه‌السلام) صفحه 290

و آن حضرت فرمود: از گمانهای اهل ایمان پروا کنید، که خداوند حق را بر زبان آنان نهاده است. (3310)

310 (3310)

و آن حضرت فرمود: ایمان عبد صادق نیست مگر اینکه اعتمادش به آنچه نزد خداست از آنچه در دست خود دارد بیشتر باشد. (3311)

311 (3311)

وقتی حضرت به جانب بصره آمد، انس بن مالک را به سوی طلحه و زبیر فرستاد تا سخنی را که در باره آنان از پیامبر صلّی اللّه علیه و آله شنیده بود به یادشان آورد. انس از مأموریت سرباز زد و خدمت امام آمد و گفت: آن سخن را از یاد برده‌ام. فرمود:اگر دروغ می‌گویی خداوند تو را به سپیدی درخشانی دچار کند که عمامه آن را نپوشاند.

312 (3312)

و آن حضرت فرمود: دلها را نشاطی و ملالی است، اگر نشاط روی آورد آنها را به مستحبّات وادارید، و اگر ملالت دست داد به برگزاری واجبات اکتفا کنید. (3313)

313 (3313)

و آن حضرت فرمود: خبر آنچه پیش از شما و بعد از شماست، و نیز دستور زندگی شما در قرآن است. (3314)

314 (3314)