نهج‌البلاغه: خطبه‌ها، نامه‌ها و حکمتهای حضرت امیرمومنان علی (علیه‌السلام) صفحه 291

و آن حضرت فرمود: سنگ را به همان جا که از آن بر آمده بر گردانید، چرا که شر را جز شرّ دفع نمی‌کند. (3315)

315 (3315)

آن حضرت به دفتردارش عبید اللّه بن ابی رافع فرمود: دواتت را لیقه بگذار، زبانه قلمت را دراز کن، میان سطرها را گشاد گیر، و حروف را نزدیک هم

316 (3316)

و آن حضرت فرمود: من پیشوای مؤمنینم، و ثروت پیشوای بدکاران.یعنی اهل ایمان مرا پیروی می‌کنند، و بدکاران دنبال ثروتند، چنانکه زنبوان از یعسوبشان که پیشوای آنهاست پیروی می‌نمایند. (3317)

317 (3317)

بعضی از یهود گفتند: هنوز پیامبرتان را دفن نکرده بودید که در باره‌اش دچار اختلاف شدید! فرمود: ما نسبت به آنچه از او رسیده بود اختلاف کردیم نه در باره شخص او، ولی شما هنوز پایتان از آب دریا خشک نشده بود که به پیامبرتان گفتید: برای ما از بت خدایی قرار داده چنانکه اینان را خدایانی است، موسی گفت: شما مردمی نفهم هستید». (3318)

318 (3318)

به آن حضرت گفته شد: چگونه بر هماوردانت غالب شدی؟ آن حضرت فرمود: احدی را ندیدم جز اینکه مرا بر علیه خود کمک کرد.

319 (3319)