نهج‌البلاغه: خطبه‌ها، نامه‌ها و حکمتهای حضرت امیرمومنان علی (علیه‌السلام) صفحه 299

مردی مرد دیگری را در محضر آن حضرت به ولادت فرزندش بدین گونه تهنیت گفت:این یکّه سوار بر تو مبارک باد. امام فرمود: این گونه مگو، بلکه بگو:

355 (3355)

یکی از کار گزارانش ساختمانی مجلّل ساخت، فرمود: پولها سر در آوردند، این بنا ثروتمندی تو را نشان می‌دهد. (3356)

356 (3356)

به حضرت گفته شد: اگر درب خانه کسی را به رویش ببندند و او را در آنجا رها کنند رزقش از کجا می‌آید؟ آن حضرت فرمود: از آنجا که اجلش می‌آید. (3357)

357 (3357)

به قومی که یکی از آنان مرده بود این گونه تسلیت گفت: این مرگ نه به شما شروع شد، و نه به شما پایان می‌گیرد. رفیق شما سفر می‌کرد، انگار کنید به بعضی از سفرهایش رفته، اگر به شما برگشت که خوب، و گر نه شما به سوی او می‌روید. (3358)

358 (3358)

و آن حضرت فرمود: ای مردم، باید خداوند شما را به هنگام نعمت در ترس ببیند

359 (3359)