نهج‌البلاغه: خطبه‌ها، نامه‌ها و حکمتهای حضرت امیرمومنان علی (علیه‌السلام) صفحه 311

در روایت دیگری است که به اشعث بن قیس در تسلیت فرزندش فرمود: اگر به مانند شکیبایی بزرگواران شکیبایی نمودی چه خوب، و گر نه چون فراموشی چهار پایان فراموش خواهی کرد. (3415)

415 (3415)

و آن حضرت در وصف دنیا فرمود: دنیا می‌فریبد و زیان می‌زند و می‌گذرد.خداوند دنیا را به عنوان پاداش برای اولیاءئش، و کیفر برای دشمنانش نپسندید.اهل دنیا چون کاروانند که در اثنای فرود آمدن، کاروان سالارشان فریاد بر می‌دارد که کوچ کنند. (3416)

416 (3416)

به فرزندش حسن علیه السّلام فرمود: پسرم! چزی از دنیا را برای بعد از خود مگذار، زیرا برای یکی از دو نفر خواهی گذاشت:یا کسی که مال را در طاعت خدا به مصرف خواهد رساند، پس او سعادتمند می‌شود به چیزی که تو به خاطر آن بدبخت شده‌ای. یا کسی که آن را در معصیت حق خرج خواهد کرد،

417 (3417)

کسی در محضرش گفت: «استغفر اللّه» فرمود: مادر به عزایت بنشیند،

418 (3418)

و آن حضرت فرمود: بردباری برای انسان چون قبیله است.

419 (3419)