نهج‌البلاغه: خطبه‌ها، نامه‌ها و حکمتهای حضرت امیرمومنان علی (علیه‌السلام) صفحه 56

به شما رو می‌کند هر مردی از شما درب خانه‌اش را می‌بندد، و چون سوسمار به لانه می‌خزد و مانند کفتار به آشیانه پناه می‌برد. به خدا قسم خوار و ذلیل کسی است که شما به یاریش برخیزید. و آن که به وسیله شما به سوی دشمن تیر بیندازد با تیر شکسته بی‌پیکان تیراندازی کرده. سوگند به خدا شما در عرصه‌های آرام فراوانید، ولی زیر پرچم‌های جهاد اندک. من آنچه که شما را اصلاح و کجی‌هایتان را مستقیم می‌نماید می‌دانم، ولی هرگز با تباه کردن خود شما را اصلاح نمی‌کنم.

خداوند رویتان را خوار، و نصیبتان را تباه گرداند. آنچنان که باطل را می‌شناسید معرفت به حق ندارید، و آنچنان که حق را باطل می‌کنید باطل را نابود نمی‌نمایید!

-1070

69 (1069) و گفتار آن حضرت است سحرگاه روزی که ضربت به فرق مبارکش رسید

نشسته بودم که خواب مرا گرفت، و رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله

بر من آشکار شد، گفتم: ای پیامبر خدا، چه کجی‌ها و دشمنی‌ها از امت تو دیدم! فرمود: به آنان نفرین کن. گفتم: خداوند بهتر از آنان را به من عنایت کند، و به جای من شری را بر آنان گمارد.

منظور از «اود» کجی و «لدد» دشمنی است، و این از فصیح‌ترین سخنان است

. (1071)

70 (1070) از خطبه‌های آن حضرت است در سرزنش اهل عراق‌

پس از حمد حق، ای اهل عراق، شما همچون زن حامله‌ای هستید که بار دار شده، و پس از دوران بار داری طفل مرده بزاید و شوهرش بمیرد، و دوره بیوه‌گیش طولانی شود، و دورترین اشخاص ارثش را ببرد.