نهج‌البلاغه: خطبه‌ها، نامه‌ها و حکمتهای حضرت امیرمومنان علی (علیه‌السلام) صفحه 95

و بیماری به آنان نرسد، و خطرات متوجه آنان نشود، و سفری آنها را از خانه خود بیرون نبرد.

اما اهل گناه را به بدترین خانه وارد سازد، و دست آنها را با غل به گردنشان ببندد، و سرشان را به پایشان گره زند، و پیراهنی از ماده بد بو، و جامه‌ای از پاره‌های آتش به آنان بپوشاند، در آتشی که حرارتش بسیار شدید، و درب آن به روی اهلش بسته است، آتشی که هیجان و فریاد و زبانه‌ای بلند دارد، و نعره‌اش هول انگیز است، مقیمش بیرون نرود، و از اسیرش غرامت قبول نگردد، و زنجیرهایش گسسته نشود، نه آن خانه را مدتی است که سر آید، و نه آن دوزخیان را اجلی که به پایان رسد

قسمتی از این خطبه در باره پیامبر صلی اللّه علیه و آله‌

رسول حق دنیا را حقیر و کوچک شمرد، و پستش دانست و نزد دیگران خوار نمود، می‌دانست که خداوند

با اختیار خود دنیا را از او دور کرد، و به خاطر حقارتش آن را برای دیگران گشاده ساخت. پس او با قلبش از دنیا روی گرداند، و یادش را از باطن خود میراند، و عاشق غایب شدن زینتش از مقابل خود بود، تا از آن لباس آرایشی برنگیرد، یا اقامت در آن را هوس ننماید. در رساندن احکام از جانب خدا برای قطع عذر مردم کوشید، و برای مردم با ترساندن از عذاب خیر خواهی نمود، و با مژده‌هایی که داد به بهشت دعوت فرمود و با تهدیدهایی که کرد از آتش ترساند.

ما درخت نبوت، و جایگاه رسالت، و محل رفت و آمد ملائکه، و معادن دانش، و چشمه‌های حکمتیم. یار و عاشق ما منتظر رحمت، و دشمن و کینه‌توز ما در انتظار عقوبت است

. (1110)

109 (1109) از خطبه‌های آن حضرت است‌

برتر چیزی که متوسلان به خداوند پاک و بزرگ به آن توسل جستند عبارت است از:

ایمان به خدا و رسول او، و جهاد در راه حق که قلّه اسلام، و کلمه اخلاص که فطرت توحیدی، و به پا داشتن نماز که حقیقت آیین، و ادای زکات که فریضه‌ای مشخص و لازم، و روزه ماه رمضان که سپر از عذاب، و حج و عمره خانه خدا که نابود کننده فقر و شوینده گناه، و صله رحم که عامل ازدیاد ثروت و طول عمر، و صدقه پنهانی که کفّاره گناهان، و صدقه آشکار که دفع کننده مردن بد است، و انجام کارهای خوب و نیکی به دیگران که آدمی را از افتادن در خواری حفظ می‌کند.