ترجمه و شرح نهج البلاغه (فیض الاسلام) صفحه 522

آگاه باشید این دنیا که شما آن را آرزو کرده و به آن علاقه دارید و شما را گاه بخشم می آورد و زمانی خوشنود میسازد، نه سرای اقامت و باقیماندن شما است و نه جائی که برای آن آفریده و نه محلی که به آن دعوت شده اید. آگاه باشید نه دنیا برای شما باقی میماند و نه شما در آن باقی خواهید ماند، و اگر شما را به (زینتها و آرایشهای) خود فریب داده از بدی (درد و رنج و سختی) خویش هم برحذر داشته است، پس رها کنید گول زدنش را به برحذر داشتنش، و دور کنید به طمع آوردنش را بترسانیدنش (به نقض و نگار دروغی فریب نخورید، انواع بلاها و سختیهای آن را به نظر بیاورید) و از یکیدگر پیشی گیرید (برای رفتن) به سرائی که به سوی آن خوانده شده اید (در دنیا برای آسایش آخرت که جای همیشگی است از خدا و رسول پیروی کنید) و دلهای خویش را از (دوستی) آن دور کنید، و هیچیک از شما نباید بر چیزی از دنیا که از او گرفته شده است مانند کنیز (که برای از دست دادن هر چیز دست به سر و رو زده صدا به گریه بلند میکند) بنالد (هر چه از کفش رفت افسرده نشود) و تکمیل نعمت خدا را درخواست کنید به شکیبائی بر (سختی) طاعت او و محافظت به آنچه که شما را به حفظ آن از کتاب خود

(قرآن کریم) امر نموده (زیرا شکیبائی بر طاعت و عمل به احکام قرآن سبب رسیدن نعمتهای بیشمار است). آگاه باشید تباه شدن و از دست رفتن متاع دنیا به شما زیانی وارد نخواهد آورد در صورتیکه آسایش و پایه دین را محکم کرده باشید. آگاه باشید بعد از تباه ساختن دین خود آنچه که از دنیا نگاهداشته اید به شما سود نمیرساند. خداوند دلهای ما و شما را به حق و رستگاری متوجه گرداند، و شکیبائی (در طاعت و مصیبت و معصیت) را به ما و شما عطاء فرماید.