ترجمه و شرح نهج البلاغه (فیض الاسلام) صفحه 561

از خطبه های آن حضرت علیه السلام است (در حمد و ثنای خدایتعالی): سپاس سزاوار خداوند است که بی دیده شدن (به چشم به آثار و علامات) شناخته شده است، و بدون بردن رنج (و آلت و ابزار، آفریدگان را) آفریننده است، به قدرت و توانائی خود موجودات را آفریده، و به بزرگی و برتری از گردنکشان اطاعت و بندگی طلبید (زیرا هر بزرگی در پیشگاه او بی مقدار است، پس امر به خضوع و فروتنی فرمود) و با بخشش خویش بر بزرگان سرور و مهتر است، و او است خداوندی که آفریده هایش را در دنیا جا داد، و (طبق حکمت و مهربانی) پیغمبرانش را (برای راهنمائی پی در پی) به سوی جن و انس فرستاد تا برای ایشان پرده (نادانی و گمراهی)