ترجمه و شرح نهج البلاغه (فیض الاسلام) صفحه 689

از سخنان آن حضرت علیه السلام است (در اینکه زبان به خودی خود گویا نیست، بلکه ابزار گویائی است و وصف مردم زمان خود و آیندگان. روزی امیرالمومنین علیه السلام به خواهرزاده خویش جعده ابن هبیره محزومی فرمود برای مردم خطبه بخواند، جعده چون به منبر رفت نتوانست سخن بگوید، پس حضرت برخاسته به منبر رفت و خطبه مفصله ای بیان فرمود که جمله ای از آن این است): آگاه باشید زبان پاره ای از انسان است که گفتار با آن همراهی نکند هر گاه شخص ناتوان باشد (گویا نگردد، یعنی چون کسی را توانائی سخن گفتن نباشد گفتار بر زبان او نیاید، مانند سائر اعضاء چنانکه شخص تا توانائی راه رفتن نداشته باشد پا به خودی خود راه نمی رود) و گفتار زبان را مهلت ندهد هر گاه شخص توانا باشد، و ما (خاندان رسالت) امیران سخن هستیم (سخن در فرمان ما است) و ریشه های آن در ما فرو رفته و شاخه هایش