ترجمه و شرح نهج البلاغه (فیض الاسلام) صفحه 717

مستی شما( از )فراخی( نعمت و خوش گذرانی است، و بدون اضطرار و ناچاری سوگند یاد نموده و بدون در تنگنا افتادن دروغ می گوئید، این حوادث هنگامی روی خواهد آورد که بلاء و سختی شما را )نیاکانتان را( بگزد )آزار رساند( چنانکه پالان، کوهان شتر را میگزد، چه بسیار دراز است این رنج و چه دور است این آرزو و امیدواری )رهائی از آن سختیها، این جمله اشاره است به فتنه های پیش از ظهور قائم آل محمد (عجل الله تعالی فرجه) که به مومنین بسیار سخت خواهد گذشت و از آن رهائی ممکن نیست تا آن حضرت ظاهر گردد(. ای مردم این مهارهای شتران )نفس اماره( را که پشتهای آنها بارهای سنگین دستهای شما را برداشته است رها کنید )مرتکب گناه نشده برخلاف دستور خدا و رسول رفتار ننمائید( و از )اطاعت و پیروی( سلطان (امام زمان) خود دوری نجوئید، پس (در صورت پراکنده شدن) خود را بعد از انجام کارها (ی زشتتان) توبیخ و سرزنش می نمائید (و پشیمان می شوید) و در آنچه که به آن رو می آورید بر افروختن آتش فتنه و فساد (و خونریزی های ناحق) بی باک داخل نشوید، و از آن راه بپیچید و میان راه برای آن خالی گذارید (کناره گیری کنید تا بیاید و بگذرد، چون شما را طاقت جلوگیری از آن نیست، پس بیهوده نکوشید، زیرا) به جان خودم سوگند که در زبانه آتش آن فتنه مومن هلاک می شود، و غیر مسلمان سالم می ماند (زیرا رای و اندیشه مومن برخلاف خواهشهای نفس و فتنه جوئی است، ولی رای و اندیشه غیر مسلمان و منافق موافق آن است). مثل من در میان شما مثل چراغی است در تاریکی که هر که در آن داخل شود از آن روشنی می طلبد، پس ای مردم (اندرز مرا) بشنوید و حفظ کنید، و گوشهای دلهاتان را مهیا و آماده سازید تا (اشارات سخنانم را) بفهمید.

خطبه 230-در سفارش به تقوا