ترجمه و شرح نهج البلاغه (فیض الاسلام) صفحه 817

( و اما گفتارت که جنگ عرب را خورده )کشته و تباه ساخته( است مگر نیم جانهائی که باقی مانده، آگاه باش هر که را حق خورده )در راه حق شهید شده( رهسپار بهشت گشته، و هر که را باطل و نادرستی خورده )به پیروی از هوای نفس کشته گشته( راه دوزخ پیماید )و در هر دو صورت تاسف و اندوه ندارد( و اما یکسان بودن ما در جنگ و مردان )لشگر( پس )درست نیست، زیرا( کوشش تو برای شک و تردید )به دست آوردن ریاست چند روزه دنیا( از من برای یقیین و باور )رسیدن به سعادت و نیکبختی آخرت( بیشتر نیست، و مرد شام به دنیا حریصتر از مردم عراق به آخرت نیستند، و اما سخن تو به اینکه ما فرزندان عبدمناف هستیم، پس ما چنین هستیم )چون امام علیه السلام فرزند ابوطالب ابن عبدالمطلب ابن هاشم ابن عبدمناف است، و معاویه پسر ابوسفیان ابن حرب ابن امیه ابن عبدالشمس ابن عبدمناف( لیکن امیه چون هاشم و حرب مانند عبدالمطلب و ابوسفیان همچون ابوطالب نیست )چون بنی هاشم به شرک و کفر آلوده نشدند و بنی امیه از این جهت ناپاک شدند، و بنی هاشم صدفهای در نبوت و ولایت بودند، و بنی امیه منابع شرارت و معصیت. ابن ابی الحدید در اینجا می نویسد: ترتیب مقتضی آن بود که امام علیه السلام هاشم را که برادر عبدشمس بود در ردیف او قرار دهد، و امیه را به ازاء عبدالمطلب، و حرب را به ازاء ابوطالب تا ابوسفیان به ازاء امیرالمومنین علیه السلام باشد، ولی چون آن حضرت علیه السلام در صفین برابر معاویه بوده هاشم را به ازاء امیه ابن عبدشمس قرار داده نفرموده: و لا انا کانت یعنی من مانند تو نیستم، زیرا زشت بود چنین گفته شود، چنانکه می گویند: شمشیر کاری تر از عصا است، بلکه زشت بود که این جمله را با یکی از مسلمانها بفرماید، بله گاهی این جمله را به اشاره می فرمود، زیرا آن حضرت برتر بود از اینکه خود را به کسی قیاس و مانند نماید، و در اینجا به جای جمله لا انا کانت در فرمایش