تحریف ناپذیری قرآن صفحه 117

علامه محمد جواد بلاغی نجفی (م. 1352 ق) از دانشمندان امامیه، نیز، با ژرف بینی، مضامین این آیات موهوم را کاویده و از غلطها و اختلاف‌های موجود در آنها پرده برداشته است (1).

ج) نسخ آیات مزعوم پس از انقطاع وحی‌

ج) نسخ آیات مزعوم پس از انقطاع وحی

نسخ آیات قرآن تنها به عصر نزول وحی اختصاص دارد، لیکن لحن برخی از این اخبار دلالت بر نسخ بعد از وفات پیامبر صلّی اللّه علیه و اله و انقطاع وحی می‌کند؛ و این اشکالی جدی است. آنان که این آیات مزعوم را گزارش کرده‌اند، از تلاوت آنها بعد از وفات پیغمبر صلّی اللّه علیه و اله، خبر می‌دهند، اما هرگز نمی‌توان پذیرفت که پس از پایان وحی و بعد از وفات پیامبر اکرم صلّی اللّه علیه و اله نسخ (یا انساء) امکان پذیر باشد. عایشه درباره‌ی آیه‌ی موهوم رضاع و نیز درباره‌ی مقدار آیات سوره‌ی احزاب می‌گوید:

فتوفّی رسول اللّه صلّی اللّه علیه و اله و هنّ مما نقرأ من القرآن؛ پیغمبر خدا از دنیا رفتند و ما این آیات را از قرآن قرائت می‌کردیم.

سوره‌ی احزاب در زمان پیامبر صلّی اللّه علیه و اله دویست (200) آیه داشت و عثمان نتوانست بیش از مقدار موجود از این سوره را گرد آورد. (2)

عمر بن الخطاب هم درباره‌ی آیه‌ی رجم می‌گوید:

به خدا سوگند، اگر نمی‌گفتند عمر در کتاب خدا چیزی افزوده است، من آیات رجم را، همان طور که نازل شده، در قرآن می‌افزودم. (3)

این لحن گفتار، صریح در عدم نسخ این آیات در عصر نزول وحی است؛ بلکه عایشه نه تنها آیات رضاع را قرائت می‌کرده، بلکه به مضمون آن عمل می‌کرده است. در

1- 1. محمد جواد بلاغی، آلاء الرحمن، ص 20.
2- 2. ر. ک: مالک بن انس، الموطأ، کتاب الرضاع، ج 2، ص 605؛ ابن سلّام، فضائل القرآن، ص 190، و سیوطی، در المنثور، ج 5، ص 180.
3- 3. قاسم بن سلام، فضائل القرآن، ص 191.