تحریف ناپذیری قرآن صفحه 125

سپس علامه به بحث درباره‌ی نظریه‌ی «نسخ التلاوة» می‌پردازند و پس از ذکر ادله بر بطلان آن می‌نویسند:

حق این است که روایات تحریف نما که از فریقین نقل شده و همین طور روایاتی که درباره‌ی نسخ تلاوت برخی از آیات است، با کتاب خدا مخالفت قطعی دارد. (1)

آیة اللّه خویی نیز، پس از بیان ادله‌ی صیانت قرآن از تحریف، به بررسی و نقد شبهات و ابطال تردیدها و شبهات می‌پردازد و درباره‌ی دلیل اسقاط احادیث تحریف نما در منابع اهل سنت می‌گوید:

اگر به این احادیث ملتزم شویم، ناچاریم به تحریف قرآن گردن نهیم؛ چون نظریه‌ی نسخ التلاوة، که پاسخ اصلی برخی از اهل سنت به این احادیث است، [کارساز نیست، بلکه عین قول به تحریف است؛ چون نسخ التلاوة یا در عصر پیامبر خدا صلّی اللّه علیه و اله و از ناحیه‌ی اوست و یا پس از وفات ایشان است. اگر در عصر حضرت باشد، نیازمند به اثبات [به صورت متواتر] است و [با خبر واحد هم نمی‌توان نسخ را ثابت کرد؛ چون جملگی دانشمندان نسخ کتاب را با خبر واحد روا نمی‌دانند، بلکه گروهی مانند شافعی و بیش‌تر یاران وی و اهل ظاهر، و احمد بن حنبل، بنا به یک احتمال، نسخ کتاب را با خبر متواتر نیز نمی‌پذیرند؛ حتی آنان که نسخ را با سنت متواتره ممکن می‌دانند، وقوع آن را منکرند؛ بنابراین، چگونه می‌توان نسخ این آیات را به پیامبر خدا صلّی اللّه علیه و اله نسبت داد؟ افزون بر آن، در برخی از اخبار تحریف نما، نشانه‌های اسقاط آیات پس از وفات حضرت رسول صلّی اللّه علیه و اله وجود دارد؛ و اگر نسخ پس از وفات پیامبر خدا [و انقطاع وحی از ناحیه‌ی زمام‌داران صورت گرفته باشد، این همان قول به تحریف است. (2)

آیة اللّه عسکری نیز با گروه‌بندی احادیث تحریف نما به بررسی و تحلیل آنها با