تحریف ناپذیری قرآن صفحه 128

نبی اکرم صلّی اللّه علیه و اله نظریه‌ی نسخ التلاوة، جمع قرآن توسط عثمان، اختلاف قاریان هفتگانه (قراء سبعة) و روایاتی که در مصادر اهل سنت است و ظاهرشان بر تحریف قرآن دلالت دارند؛ و بخشی از این احادیث نیز، بنا به گمان محدث نوری، به کتب شیعه اختصاص دارد، مانند؛ ذکر نام جانشینان خاتم پیامبران در کتاب‌های پیشینیان، و اخباری که به طور عموم یا به طور خاص در ظاهر دلالت بر تحریف قرآن دارند. باب دوم کتاب محدث نوری نیز به بیان ادلّه‌ی تحریف ناپذیری قرآن و مناقشه‌های وی در آنها اختصاص دارد.

محدث نوری در این راهی که پیموده- به اعتراف خود- تنهاست. وی چنین می‌گوید:

باید از دلیل پیروی کرد هر چند افرادی اندک آن را بپذیرند ... نباید از راهی که روندگان آن اندک‌اند ترسید، بلکه سزاوار نیست آدمی وحشت زده شود و از راه خود باز ایستد. (1)

البته به زودی خواهید دید که هرگز محدث نوری از دلیل پیروی نکرده، بلکه انبوهی از روایات ضعیف با مصادری بی‌اعتبار را در این کتاب گرد آورده است، بدون آن که به محتوا و مضامین آنها دقت کافی کند.

آری اگر محدث نوری بخواهد از «دلیل» پیروی کند، باید به تحریف ناپذیری قرآن گردن نهد؛ چون همان طور که ملاحظه کردید، ادله‌ی سلامت قرآن از تحریف نیرومند و پابرجایند؛ از این رو محدث نوری نه تنها نتوانسته ادلّه‌ی سلامت قرآن از تحریف را از کار بیندازد و یا حتی در آنها مناقشه‌های جدی کند، بلکه در دیدگاه خود دچار تناقض‌گویی‌های فاحشی شده است که به زودی خواهید دید. ما در این جا به اختصار ادلّه‌ی (پنداری) محدث نوری را بررسی و نقد خواهیم کرد. خوانندگان برای تفصیل بیش‌تر می‌توانند به کتاب‌هایی که درباره‌ی سلامت قرآن از تحریف به ویژه در ردّ بر کتاب فصل الخطاب نوشته شده (- پرسش 31) مراجعه کنند.

2. محدث نوری در مقدمه‌های کتاب فصل الخطاب چه مباحثی را مطرح کرده و پاسخ آنها چیست؟