تحریف ناپذیری قرآن صفحه 14

معروف به کاشف الغطاء (م. 1228 ه. ق)، سید عبد اللّه شبّر (1) (م. 1242 ه. ق)، سید حسین کوه کمری (2) (م. 1299 ه. ق) و بسیاری دیگر از قرآن پژوهشان و مفسران امامیه در دو قرن اخیر (3).

ج) وَ قالَ الرَّسُولُ یا رَبِّ إِنَّ قَوْمِی اتَّخَذُوا هذَا الْقُرْآنَ مَهْجُوراً (4)؛ و پیغمبر [در روز رستاخیز] می‌گوید: ای پروردگار من، قوم من این قرآن را کنار نهادند.

موضوع شکایت حضرت این است که چرا مردم درباره‌ی قرآن کوتاهی کردند و آن را به کناری نهادند، نه آن که چرا قرآن را تحریف و تبدیل کردند. باز این شکوه در صورتی معنا می‌دهد که از پیش پذیرفته باشیم که قرآن مصون از هر نوع تحریف و تبدیلی بر صفت هدایتگری‌اش باقی است و مردم تا روز قیامت می‌توانند به آن چنگ زنند و نجات یابند؛ اما اگر فرض کنیم قرآن دست خوش دگرگونی و تحریف شده است یا در آینده چنین می‌شود، جایی برای این شکوه نمی‌ماند.

باز آیاتی که در آنها قرآن از هر نوع ریب و تردید منزّه شمرده شده است، هم اصل نزول قرآن را بدون شک و تردید از ناحیه‌ی خدا می‌شناسد و می‌فرماید:

(تَنْزِیلُ الْکِتابِ لا رَیْبَ فِیهِ مِنْ رَبِّ الْعالَمِینَ)؛ (5) کتابی فرو فرستاده از پروردگار جهانیان بدون شکی در آن.

و هم در هدایتگری و بقا ساحت قدسی قرآن را از هر نوع عیبی پاک می‌داند و می‌فرماید:

1- 1. ر. ک: سید عبد الله شبّر، تفسیر القرآن الکریم، ص 714.
2- 2. به نقل از: سید علی حسینی میلانی، التحقیق فی نفی التحریف عن القرآن الشریف، ص 27.
3- 3. ر. ک: نگارنده، سلامة القرآن عن التحریف، ص 21.
4- 4. سوره‌ی فرقان 25، آیه‌ی 30.
5- 5. سوره‌ی سجده 32، آیه‌ی 2.