تحریف ناپذیری قرآن صفحه 142

وجود نداشتند، باز قرآن به تواتر ثابت بود و جریان دایمی قداست و صحّت آن به این افراد منحصر نبود.

بنابراین، دیدگاه محدث نوری که پنداشته اختلافات قاریان در ادای کلمات قرآن موجب خلل به جوهره‌ی کلمات و آیات قرآن می‌شود و تحریف قرآن را نتیجه می‌دهد، از اساس ناتمام است؛ گویی محدث نوری متوجه این نکته بوده است که می‌خواهد دلیل خود را با «عدم قول به فصل» تکمیل کند غافل از این که:

اولا، عدم قول به فصل غیر از قول به عدم فصل است؛

ثانیا، حتی یک نفر را نمی‌توان یافت که بین نقصان سوره‌ها، آیات و کلمات قرآن، با اختلاف در هیئت و چگونگی ادای کلمات قرآن قایل به تلازم باشد؛

ثالثا، ادله‌ی سلامت قرآن از تحریف، هرگونه اختلاف در ادای کلمات قرآن را که بخواهد به جوهره‌ی کلمات سرایت کند، به گونه‌ای که موجب تغییر معنا و عدم دست‌یابی به مراد واقعی خدا شود، منتفی می‌سازد.

جای بسی شگفتی است که محدث نوری در این جا، ناخواسته، با عبارت: «... انّ المصحف الموجود غیر مطابق لما انزل علیه [أی علی النبی اعجازا ...؛ مصحف موجود با آن چه خداوند به صورت معجزه نازل کرده است، مطابقت ندارد ...»، در معجزه بودن قرآن مناقشه می‌کند که نتیجه‌ی آن اسقاط تحدی قرآن خواهد بود.

(- پرسش 8)

دلیل یازدهم و دوازدهم انبوهی از احادیث از منابع امامیه.

دلیل یازدهم و دوازدهم انبوهی از احادیث از منابع امامیه.

محدث نوری در دلیل یازدهم اخباری را مطرح، و ادعا می‌کند که این اخبار دلالت بر خلل و نقصان در کلمات قرآن موجود دارند. تعداد این اخبار 61 روایت و به صورت کلی است، بدون آن که به طور مشخص جای نقصان و تحریف را در آیات و سوره‌های قرآن نشان دهد. (1) دلیل دوازدهم نیز مشتمل است بر انبوهی از احادیث در این زمینه که از ابتدای قرآن تا انتهای آن به طور مشخص موارد آن