تحریف ناپذیری قرآن صفحه 147

بر مراد کافی نمی‌دانند. به نظر می‌رسد اشکال‌های محدث نوری در این ادله حاصل جمع تمام مناقشه‌هاست.

5. مناقشه‌ی محدث نوری در دلالت آیه‌ی حفظ (آیه‌ی نهم از سوره‌ی حجر) بر سلامت قرآن از تحریف چیست و پاسخ آن کدام است؟

5. مناقشه‌ی محدث نوری در دلالت آیه‌ی حفظ (آیه‌ی نهم از سوره‌ی حجر) بر سلامت قرآن از تحریف چیست و پاسخ آن کدام است؟

محدث نوری درباره‌ی دلیل قرآنی آیه‌ی (حفظ)، إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّکْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ؛ می‌گوید:

این آیه در زمره‌ی آیات متشابه است؛ چون واژه‌ی «ذکر» در آن مشترک بین قرآن و رسول خداست ... و اگر ذکر به معنای قرآن باشد، مراد از حفظ آن، حفظ در برابر شبهه‌های معاندان است ... بلکه برای تحقق مفهوم این آیه، حفظ یک نسخه از قرآن نزد محمد و آل او (درود خدا بر آنها باد) کافی است ... و ژرف‌نگری اقتضا می‌کند بگویم، وعده‌ی خدا به حفظ قرآن تنها و تنها در قلب شریف حضرت رسول اکرم صلّی اللّه علیه و اله است و در هیچ جای دیگری و در کتاب‌ها و دفاتر و سینه‌ها وعده به نگهبانی‌اش نداده است. (1)

اولا، اما اشکالاتی بر این سخن وارد است، از جمله: اگر محدث نوری آیات پیش از این آیه را می‌دید، هرگز در معنای «ذکر» تردید نمی‌کرد، آیات ششم تا هشتم سوره‌ی حجر از تردید و اتهام کافران درباره‌ی نزول وحی خبر می‌دهد و می‌فرماید:

و گفتند ای کسی که بر تو ذکر نازل شده، همانا تو دیوانه‌ای ...

قطعا مراد از واژه‌ی «ذکر» در آیه، قرآن است؛ سپس آیه‌ی مورد بحث، که آیه‌ی نهم است، در ادامه‌ی پاسخ به این انکار و اتهام، واژه‌ی «ذکر» را به کار برده است، که مراد از آن نیز به طور قطع قرآن می‌باشد و، به اصطلاح، «الف و لام» در آن برای عهد ذکری است.