تحریف ناپذیری قرآن صفحه 151

7. تحریف‌گرایان در نقد ادله‌ی روایی سلامت قرآن از تحریف چه می‌گویند و چگونه پاسخ داده می‌شود؟

تحریف‌گرایان در نقد ادلّه‌ی روایی سلامت قرآن از تحریف نیز حرفی برای گفتن ندارند؛ جز آن که سردرگمی و تناقض‌گویی خود را بیش‌تر به نمایش می‌گذارند؛ به طور نمونه، درباره‌ی روایات عرض اخبار بر قرآن که در بیش‌تر جوامع روایی ما از پیامبر اکرم صلّی اللّه علیه و اله وارد شده (1)- که در مدلول مطابقی، میزان بودن مطلق قرآن و حاکمیت آن را بر اخبار و آرا؛ و در مدلول التزامی، سلامت قرآن را از هر نوع تغییر و تحریفی به اثبات می‌رساند (چون با وجود تحریف، مقیاس قرآن دچار تردید شده از کار می‌افتد)- مناقشه می‌کنند و می‌گویند: «این اخبار حمل بر تقیه می‌شود. (2)»! و چون خودشان به سخافت این مناقشه پی می‌برند، از خود می‌پرسند: چطور ممکن است این اخبار که ریشه‌ی نبوی دارند (از پیامبر اکرم صلّی اللّه علیه و اله نیز نقل شده‌اند) در مورد تقیه صادر شده باشند؟ پس تقیه باید موضوعا منتفی باشد. پس از این، چون برای سردرگمی خود پاسخی نمی‌یابند، با کلمه «فتأمل» از آن می‌گذرند (3)!

محدث نوری نیز که اذعان می‌کند اخبار عرض از پیامبر و ائمه علیهم السّلام به صورت متواتر نقل شده‌اند و اگر قرآن تحریف و دگرگون شده بود عرض اخبار بر آن وجهی نداشت (4)، پس از این اعتراف چنین مناقشه می‌کند:

این اخبار منافاتی با میزان بودن قرآن ندارد؛ چون آن بخش از این اخبار که از پیامبر اکرم رسیده منافاتی با تغییر قرآن بعد از ایشان ندارد و آن بخش هم که از ائمه‌ی اطهار است قرینه می‌شود بر این که آن چه از قرآن ساقط شده به میزان بودن قرآن زیانی نمی‌رساند و قرآن در عین این که تحریف شده، مانعی

1- 1. ر. ک: شیخ محمد بن حسن حر عاملی، وسائل الشیعة الی تحصیل مسائل الشریعة، ج 27، باب 9 از ابواب صفات قاضی، ص 86.
2- 2. ر. ک: میرزا حبیب اللّه خویی، منهاج البراعة فی شرح نهج البلاغه، ج 2، ص 75.
3- 3. همان، ج 2، ص 77.
4- 4. فصل الخطاب، ص 363.