تحریف ناپذیری قرآن صفحه 158

اولا، این اندیشه ناشی از عدم دقت در بافت قرآن است. آیات این کتاب با یکدیگر مرتبط و به هم پیوسته‌اند، قرآن می‌فرماید:

اللَّهُ نَزَّلَ أَحْسَنَ الْحَدِیثِ کِتاباً مُتَشابِهاً مَثانِیَ ... (1) خداوند بهترین سخن را نازل کرد، کتابی [که آیاتش شبیه به یکدیگر و منعطف به یکدیگر ...

در احادیث نیز می‌گوید: آیات قرآن یکدیگر را تصدیق می‌کنند (2) و پاره‌ای با پاره‌ی دیگر سخن می‌گویند و بر یکدیگر گواهی می‌دهند (3)؛ بنابراین، اگر در برخی از این بنای به هم پیوسته خللی وارد شود، به تمام آن سرایت می‌کند.

ثانیا، اگر به احادیث تحریف نما گردن نهیم، در آن‌ها نشانه‌های تحریف در آیات الاحکام نیز هست. (4)

ثالثا، ما تنها با آیات الاحکام سر و کار نداریم، بلکه خود فقها نیز در مباحث علم اصول فقه به آیاتی غیر از آیات الاحکام استناد می‌کنند؛ مانند آیه‌ی «نبأ» (آیه‌ی 6 سوره‌ی حجرات) در اثبات حجیّت خبر واحد. (5)

رابعا، مأموریت ما در رجوع به آیات قرآن و از جمله آیات الاحکام و پیروی از اوامر و نواهی آن نیز طبق اخبار است. این اخبار، مانند هر خبر دیگر، پیش از هر چیز باید با قرآن محک بخورند و با خلل در بخشی از قرآن (که گفتیم به تمام آن سرایت می‌کند)، کارایی قرآن به عنوان میزان و معیار صحت و سقم هر نوع خبر و اندیشه‌ای، ساقط شده، آن اخبار نیز غیر قابل استناد می‌شوند.

گفتار دوم: بررسی و نقد افتراها

11. سوره‌های «نورین» و «ولایة» کدام‌اند و بررسی آنها چه ضرورتی دارد؟

1- 1. سوره‌ی زمر 39، آیه‌ی 33.
2- 2. نهج البلاغه، همان، خطبه‌ی 1 و 17.
3- 3. همان، خطبه‌ی 31.
4- 4. فصل الخطاب، ص 263 و 270.
5- 5. شیخ مرتضی انصاری، فرائد الاصول، ص 116 و محمد کاظم خراسانی، همان، ج 1، ص 105.