تحریف ناپذیری قرآن صفحه 162

یا أیها الرسول قد جعلنا لک فی أعناق الذین آمنوا عهدا فخذه و کن من الشاکرین؛ ای پیامبر، ما برای تو بر عهده‌ی مؤمنان عهد و پیمانی قرار دادیم؛ آن را بگیر و از شاکران باش.

چگونه پیامبر عهدی را که به عهده‌ی مؤمنان و در اراده و اختیار آنان است، اخذ کند و شاکر آن باشد!! شاید این عبارت با تقلید از آیه‌ی شریفه‌ی 144 سوره‌ی اعراف ساخته شده که در آن خطاب به موسی علیه السّلام می‌فرماید:

... یا مُوسی إِنِّی اصْطَفَیْتُکَ عَلَی النَّاسِ بِرِسالاتِی وَ بِکَلامِی فَخُذْ ما آتَیْتُکَ وَ کُنْ مِنَ الشَّاکِرِینَ وَ کَتَبْنا لَهُ فِی الْأَلْواحِ مِنْ کُلِّ شَیْ‌ءٍ ...

در این آیات دستور خداوند به گرفتن الواح و سپاس‌گزاری موسی علیه السّلام به خاطر نعمت اعطای تورات به ایشان است که قابل درک است و معنای معقولی دارد.

باز در بندی دیگر می‌گوید:

إن علیا قانت فی اللیل ساجد یحذر الآخرة و یرجوا ثواب ربه قل هل یستوی الذین ظلموا و هم بعذابی یعلمون؛ به‌درستی که علی در شب قانت است و سجده می‌گزارد و از آخرت می‌هراسد و امید به پاداش پروردگارش دارد. بگو آیا آنان که ستم کردند و آنان به عذاب من آگاه‌اند مساوی‌اند!

در این جا عبارت «هل یستوی الذین ظلموا» چه جایگاهی دارد؟ و مناسبت آن با ادامه‌ی عبارت چیست؟ شاید کسی که این عبارات را ساخته، آیات 11 و 12 سوره‌ی زمر در ذهنش بوده است که در آخرش می‌گوید: هَلْ یَسْتَوِی الَّذِینَ یَعْلَمُونَ وَ الَّذِینَ لا یَعْلَمُونَ و می‌خواسته از این آیه الگوبرداری کند، بدون آن که به سبک و سیاق آن آشنا باشد؛ غافل از این که این آیه در مقام استفهام انکاری است. قرآن در مقام مقایسه‌ی آنان که برای خداوند از روی جهل و عناد شریک قرار دادند تا مردم را از راه بیرون برند و کسانی که در شبانگاه در پیشگاه خداوند فروتنی دارند و چشم امید به رحمت او دوخته‌اند، می‌فرماید: هَلْ یَسْتَوِی الَّذِینَ یَعْلَمُونَ وَ الَّذِینَ لا یَعْلَمُونَ اما در عبارات