تحریف ناپذیری قرآن صفحه 195

مصحف موجود نیست و وجود مصحف امام علی علیه السّلام با مسأله‌ی تحریف قرآن ارتباطی ندارد؛ در واقع آنچه که سلفیان را درباره‌ی کتاب سلیم بن قیس آشفته کرده، تا گزارش نسبتا گسترده‌ی مصحف امام علی در این کتاب را «افک» و دروغ‌گویی بخوانند (1)، ارائه‌ی این مصحف توسط امام علی به صحابه و سرباز زدن آنان از پذیرش این مصحف است؛ غافل از این که همین گزارش در منابع و مدارک اهل سنت آمده است؛ به طور نمونه عبد الکریم شهرستانی در این‌باره می‌نویسد:

چون امام علی از کفن، دفن و نماز بر پیامبر خدا صلّی اللّه علیه و اله فارغ شد ... قرآن را، بنا به مأموریتی که از ناحیه‌ی پیامبر داشت، بدون تبدیل و تحریف و زیادت و نقصان جمع‌آوری کرد ... و روایت شده چون از جمع قرآن فارغ شد آن را برداشته با غلامش قنبر به سمت مسجد شتافت و به مردم گفت: ... این کتاب خداست، همان گونه که بر محمد صلّی اللّه علیه و اله نازل شده آن را بین دو جلد قرار دادم. آنان گفتند: مصحف خود را برگیر، ما نیازی به آن نداریم. [امام گفت: به خدا سوگند پس از این، این مصحف را نخواهید دید ... پس به سوی خانه بازگشت در حالی که می‌گفت: یا رَبِّ إِنَّ قَوْمِی اتَّخَذُوا هذَا الْقُرْآنَ مَهْجُوراً .... (2)

و باز در همین زمینه می‌نویسد:

چگونه آنان جمع علی بن ابی طالب را فرو گذاشتند [و خود عهده‌دار جمع قرآن شدند]؟ آیا زید بن ثابت از علی بن ابی طالب به نوشتن آگاه‌تر بود؟ آیا سعید بن العاص از علی بن ابی طالب، به لغت قرآن آشناتر و فصیح‌تر بود؟ آیا علی بن ابی طالب از هر کس دیگر به رسول اللّه صلّی اللّه علیه و اله نزدیک‌تر نبود؟ بلی آنان هم داستان شدند و مصحف علی بن ابی طالب را فرو گذاشتند و مهجور کردند. (3)

24. آیا علی بن ابراهیم قمی (از بزرگان شیعه در قرن سوم و چهارم) را می‌توان در زمره‌ی تحریف گرایان به حساب آورد؟

1- 1. ناصر قفاری، همان، ص 262.
2- 2. محمد بن عبد الکریم شهرستانی، مفاتیح الاسرار و مصابیح الانوار، تحقیق محمد علی آذرشب، ج 1، ص 121.
3- 3. همان، ج 1، ص 125.