تحریف ناپذیری قرآن صفحه 200

محسن کاظمی در شرح وافیه نیز از عنوان باب: «إنّه لم یجمع القرآن کلّه إلّا الأئمّة علیهم السّلام؛ هیچ کس جز ائمه علیهم السلام قرآن را گرد نیاورده است» گرایش مرحوم کلینی را به تحریف قرآن، استظهار کرده است که استظهاری درست و قابل قبول است؛ چون دیدگاه‌های قدما، غالبا از عناوین باب‌های کتاب‌هایشان شناخته می‌شود. (1)

به نظر ما این استفاده تمام نیست؛ زیرا:

اولا، بر خلاف ادعای محدث نوری، شیوه‌ی ابو جعفر کلینی (ره) در کافی بر رد و نقد روایات نیست. کلینی در کافی روایتی را نیاورده که سپس درباره‌ی آن، بحثی مستقل به عنوان ردّ و قدح یا قبول و مدح آورده باشد.

ثانیا، هرگز بیان روایتی در کتاب حدیثی، نشان دهنده‌ی اعتقاد مؤلف آن به مضمون آن روایت نیست، هر چند مؤلف ملتزم به آوردن احادیث معتبره باشد؛ چون اعتبار سند حدیث، موجب اعتبار مطلق متن آن نمی‌شود؛ به ویژه اگر آن متن (و به طور خاص در خود آن کتاب) با متنی دیگر معارض باشد؛ همان گونه که در کتاب کافی چنین است و به زودی خواهد آمد؛ در غیر این صورت باید گفت: اگر صرف نقل حدیثی در کتاب روایی، مانند کافی و ... بیانگر باور و التزام مؤلف به مضمون و متن حدیث باشد (بدون بررسی فقه الحدیث) پس باید تمام وهابیانی که ثقة الاسلام کلینی را تحریف‌گر می‌نامند، جملگی صاحبان صحاح و کتاب‌های تفسیری روایی اهل سنت که در آنها از این نوع احادیث کم نیست (- بخش اول، پرسش‌های 34- 45) و نیز کسانی که این کتاب‌ها را تأیید می‌کنند را تحریف‌گرا به حساب آورند؛ چون در نزد آنان، صرف وجود حدیثی در این زمینه برای این حکم کافی است؛ البته به نظر می‌رسد این نکته برای آنان پوشیده نیست، لیکن بنا به حساب‌های دیگری چنین بی‌مهابا حکم می‌کنند و اتهام می‌زنند.

ثالثا، بر فرض که در کافی روایاتی بر تحریف به معنای مورد نزاع دلالت داشته