تحریف ناپذیری قرآن صفحه 202

این باب «إنّه لم یجمع القرآن کلّه إلّا الأئمّة علیهم السلام و إنّهم یعلمون علمه کلّه؛ هیچ کس جز ائمه علیهم السّلام قرآن را گرد نیاورده‌اند و آنان تمام دانش قرآن را می‌دانند» (1)، تمسک کرده‌اند؛ لیکن به نظر ما این عنوان با مسأله‌ی تحریف به معنای مورد نزاع ارتباط ندارد، شاهد آن هم شش حدیثی است که در ذیل این باب آمده است. حدیث شماره‌ی یک و دو به صورت مجمل و چهار حدیث بعدی در حکم شرح و تفصیل آن دو روایت‌اند؛ چه این که خود عنوان باب نیز از این اجمال و تفصیل خبر می‌دهد. مجموع احادیث این باب- همان گونه که علامه طباطبایی نیز می‌گوید- در صدد بیان این نکته‌اند که تنزیل و تأویل، علوم ظاهری و باطنی و خلاصه تمام دانش‌های قرآن، نزد ائمه‌ی طاهرین علیهم السّلام است و کسی همانند آنان نیست. (2) شاهد آن هم این که، این حکیم درباره‌ی کل ائمه علیهم السّلام آمده، و الّا تمام آنان در عصر نزول قرآن حضور نداشتند، تا الفاظ و تعابیر قرآن را گرد آورند. البته جای تعجب هم نیست که فقط آنان مقام معارف قرآن را بدانند؛ چون بنا بر حدیث ثقلین، آنان هم‌وزان و هم ردیف قرآن‌اند. شاید به همین خاطر است که با وجود کتاب کافی در نزد اسطوانه‌های شیعه، هم چون شیخ ابو جعفر صدوق، علم الهدی، سید مرتضی، شیخ الطایفه ابو جعفر طوسی رحمهم اللّه (3) از روایات و عناوین ابواب آن، تحریف قرآن را استنتاج نکرده‌اند.

خامسا، احادیثی که در باب «فیه نکت و نتف من التنزیل فی الولایة» آمده و مورد استناد محدث نوری قرار گرفته است، 92 حدیث آن تکرار شده است و علامه مجلسی نیز فقط 8 حدیث آن را صحیح می‌داند (4) و با رجوع به متن آنها نیز مشخص می‌شود که این احادیث به مسأله‌ی تحریف ربطی ندارد هر چند برخی از سلفیان پاره‌ای

1- 1. همان، کتاب الحجة، ج 1، ص 228.
2- 2. همان، حاشیه‌ی علامه طباطبائی بر کافی، ج 1، ص 228.
3- 3. ر. ک: صدوق، من لا یحضره الفقیه، تعلیق حسن موسوی خرسان، ج 4، ص 51، 165، باب 115، ذیل حدیث 578، و ر. ک: علم الهدی شریف مرتضی، رسائل الشریف المرتضی، اعداد سید مهدی رجائی، ج 1، ص 409، و ابو جعفر طوسی، الفهرست، ص 161.
4- 4. ر. ک: محمد باقر مجلسی، مرآة العقول، ج 5، ص 160 به بعد، ج 17، 72، 74، 76، 78، 80، 83.