تحریف ناپذیری قرآن صفحه 25

تناسبی بین دو جمله‌ی آیه‌ی شریفه‌ی ... وَ إِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِی الْیَتامی فَانْکِحُوا ما طابَ لَکُمْ مِنَ النِّساءِ ... (1)؛ (... و اگر می‌ترسید درباره‌ی یتیمان عدالت نورزید، پس با زنانی که برای شما پاکیزه قرار داده شده، ازدواج کنید ...) نیست؛ زیرا جمله‌ی نخست درباره‌ی عدالت با یتیمان و جمله‌ی دوم درباره‌ی ازدواج با زنان پاکدامن است و این دو تناسبی با یکدیگر ندارند. پس بین این دو جمله باید چیزی حذف شده باشد (2)، لیکن اگر اندکی در سیاق آیات تأمل گردد و در سنت‌های جاهلی در غارت اموال دختران یتیم و ستم و جفا به آنان مطالعه شود (3)، پیوند و تناسب بین این دو جمله از آیه به خوبی معلوم خواهد شد. شاهد این تناسب هم آیه‌ی 127 همین سوره است؛ بنابراین، چگونه می‌توان به حدیثی که می‌گوید: «بین این دو جمله از آیه، یک سوم قرآن ساقط شده است» گردن نهاد؟ آن هم حدیث مرسلی که تنها در یک منبع (4) آمده و صریحا با ادله‌ی سلامت قرآن از تحریف مخالف است و در آن زندیقی فرض شده که در مقام مناظره با امام علیه السّلام می‌گوید: چرا بین این دو جمله از آیه تناسبی نیست. آیا ممکن است امام بهانه به زندیق بدهند و بگویند یک سوم قرآن از بین این دو جمله ساقط شده است؟ آیا اساسا چنین چیزی معقول است که بین دو جمله از یک آیه، یک سوم الفاظ قرآن حذف شده باشد؟!

نمونه‌ای دیگر حدیثی از کتب اهل سنت است که در منابع متعدد با سندهای گوناگون نقل شده است. می‌گوید:

ابیّ بن کعب در سوره‌ی «البیّنة» چنین قرائت می‌کرد: لو أنّ ابن آدم سأل و ادیا من مال فاعطیه لسأل ثانیا فسأل ثالثا و لا یملأ جوف ابن آدم إلّا التراب و یتوب اللّه علی من تاب ذلک الدّین القیمّ عند اللّه الحنیفیة غیر

1- 1. سوره‌ی نساء 4، آیه‌ی 3.
2- 2. میرزا حسین نوری، فصل الخطاب، ص 270.
3- 3. برای توضیح بیش‌تر ر. ک: محمد حسین طباطبائی، همان، ج 4، ص 166 به بعد.
4- 4. این حدیث تنها در کتاب الاحتجاج با سند مرسل آمده است. ر. ک: احمد بن علی طبرسی، الاحتجاج علی اهل اللجاج، تحقیق بهادری، ج 1، ص 377- 378.