تحریف ناپذیری قرآن صفحه 26

المشرکة و لا الیهودیّة و لا النّصرانیّة. (1)؛ چون فرزند آدم سرزمینی پر از مال درخواست کند و به وی داده شود، سرزمین دوم را می‌خواهد؛ پس چون به وی داده شود سومی می‌خواهد و شکم آدمی را جز خاک پر نمی‌کند و هر که توبه کند، خدا توبه‌اش را می‌پذیرد، این است آیین پایدار نزد خدا بدون کژی و بدون دوگانگی، نه آیین یهودی و نه نصرانی.

و احادیثی دیگر در این زمینه که بیش‌تر اهل سنت آنها را آیاتی از قرآن می‌دانند که بعدا نسخ شده‌اند (2)! آیا هیچ قرآن شناسی به خود اجازه می‌دهد که این متن را با وجود پریشانی‌های روشن، انحطاط عبارات، بیگانگی آن با بلاغت قرآن و حتی وجود غلطهای آشکار در آن (مانند توصیف دین به غیر مشرکة)، از آیات قرآن محسوب کند و آنها را آیات منسوخه بنامد!؟ تمام این مشکلات به دلیل تفکر حاکمیت اخبار بر آیات قرآن و نشناختن ساختار و محتوای قرآن در ارائه‌ی تعالیم وحی و نیز تعلق خاطر ارزیابی نشده به اصحاب و ارباب کتب حدیث و بیگانگی با قرآن است. شیخ جعفر کبیر در این زمینه سخنی نغز دارد. وی می‌گوید:

شگفتا از گروهی که گمان می‌برند احادیث که از آنها قرن‌ها گذشته و زبان به زبان گشته و از این کتاب به آن کتاب انتقال یافته، سالم [بدون کم و کاست به دست ما رسیده است و اگر در این مدت نقص و کاستی در آنها رخ می‌داد آشکار و فراگیر می‌شد، لیکن نقصان قرآن در همه‌ی زمان‌ها پنهان مانده و اکنون تنها برای آنان هویدا گشته است! (3)

9. در اندیشه‌ی اهل بیت علیهم السّلام قرآن، معیار مطلق در نقد و ارزیابی اخبار و اندیشه‌ها معرفی شده است. این تلقی از قرآن چه تأثیری در مسأله‌ی سلامت قرآن از تحریف دارد؟

1- 1. قاسم بن سلام، فضائل القرآن، ص 192 و نیز ر. ک: عمر بن شبّه، تاریخ المدینة المنورة، تحقیق فهیم محمد شلتوت، ص 707 و 712 و جلال الدین سیوطی، الاتقان فی علوم القرآن، ج 2، ص 25، و ابو عبد اللّه حاکم نیشابوری، المستدرک علی الصحیحین، با اشراف یوسف عبد الرحمن مرعشلی، ج 2، ص 531.
2- 2. علی بن احمد حزم، المحلی، تحقیق لجنة احیاء التراث العربی، ج 11، ص 234 و نیز ر. ک: عبد الرحمن مقدسی، المرشد الوجیز الی علوم تتعلق بالکتاب العزیز، تحقیق طیّار قولاچ، ص 42، و جلال الدین سیوطی، همان، ج 2، ص 81.
3- 3. شیخ جعفر کبیر، همان، ص 300.