تحریف ناپذیری قرآن صفحه 38

چند آیه‌ی کامل یا آیاتی در قرآن موجود باشد. اساسا روایات تحریف نما در منابع شیعه سخن از حذف، تبدیل و یا تغییر کلمه یا کلماتی در ضمن آیه‌ای از آیات دارند؛ (کلمه یا کلماتی که اساسا قابل حمل بر معنای تفسیری و شرح آیه‌ای از آیات است).

به خلاف روایات در منابع اهل سنت- هر چند در نخستین نگاه، چند مورد از این قاعده‌ی کلی مستثنا می‌شود که با تأمل و دقت روشن می‌شود برخی از آنها از موارد استثنایی نخواهند بود- مانند اسطوره‌ی سوره‌ی «نورین» و «ولایة» که هر کدام متشکل از چندین آیه‌ی موهوم است. اسطوره‌هایی که به زودی در بخش دوم خواهید دید که هیچ مدرک روایی ندارند و نخستین منبع آنها کتابی است با مؤلفی ناشناخته و نسخه‌ای خطی از قرآنی مجهول که هر دو در حوالی قرن یازدهم نگاشته شده‌اند.

مورد دیگر، آیه‌ی موهوم «رجم» است. منشأ این پندار در صحاح اهل سنت از قول عمر بن الخطاب است که بعد از وفات پیغمبر خدا صلّی اللّه علیه و اله می‌گوید:

آیه‌ی رجم نازل شد؛ پیغمبر صلّی اللّه علیه و اله حکم رجم را اجرا می‌کرد و ما هم با ایشان رجم می‌کردیم؛ پس سوگند به کسی که جان محمد در دست اوست، آیه‌ی رجم را از بر کردم و فرا گرفتم و دانستم؛ و اگر نبود که گفته شود عمر در مصحف چیزی نوشت که از آن نیست، به طور حتم خودم به نوشتن آیه در مصحف اقدام می‌کردم و چنین می‌نوشتم؛ الشّیخ و الشّیخة اذا زنیا فارجموهما البتة ...؛

چون مرد و زن محصنه با یکدیگر آمیزش کنند آنان را رجم کنید ... (1)

حدیث رجم در برخی از کتاب‌های روایی شیعه آمده و مورد پذیرش شیخ الطائفه طوسی و شیخ طبرسی قرار گرفته است، شیخ طوسی می‌گوید:

از آیاتی که لفظش نسخ شده ولی حکمش باقی است، وجوب رجم بر محصنه است، وجوبی که مورد خلاف نیست ... (2)