تحریف ناپذیری قرآن صفحه 55

عبد الکریم شهرستانی می‌گوید:

... امام علی علیه السّلام هرگز به کیفیت قرآن موجود اعتراضی نکرده است. هرگز امام مانند عثمان نگفته است: در این مصحف لحن می‌بینم و عرب با زبان خود آن را درست می‌کند؛ و مانند ابن عباس نگفته است: کاتبی که قرآن را می‌نوشت در حال چرت زدن بوده و برخی از کلمات را از نظر رسم الخط رعایت نکرده است؛ بلکه همین مصحف را تلاوت می‌کرد [و بر آن مهر تأیید می‌نهاد] ... و همین طور فرزندان امام علیه السّلام ... (1)

تنها کسی از امامیه که تفاوت مصحف امام علی علیه السّلام را با مصحف موجود در متن آیات وحی می‌بیند، محدث میرزا حسین نوری (م. 1320 ه. ق) است وی طبق عادتش بر این پندار پا فشرده و می‌نویسد:

آن چه در مصحف امام علی علیه السّلام بیش از مصحف موجود هست، از جنس آیات قرآن است و از سنخ احادیث قدسیّه یا تفسیر و تأویل آیات نمی‌باشد. (2)

مشکل محدث نوری مشرب افراطی اخباری‌گری اوست. وی در برابر دلیل‌های استوار سلامت قرآن از تحریف، تنها به فراهم آوردن انبوهی از احادیث صحیح و سقیم همت گماشت بدون آن که در أسناد این احادیث و منابع و مضامین آنها تأمّل کند.

تنها دلیل محدث نوری بر این که در مصحف امام علی علیه السّلام آیاتی از سنخ آیات وحی قرآنی است، احادیثی است که بخشی از آنها از منابع اهل سنت و بخشی از منابع شیعه می‌باشد. وی می‌گوید:

برخی از اخبار دلالت دارد که زیاده‌ها در مصحف امام علی از اصل آیات وحی است. (3)

1- 1. عبد الکریم شهرستانی، همان، ج 1، ص 126.
2- 2. میرزا حسین نوری، فصل الخطاب، ص 124.
3- 3. همان، ص 124.