تحریف ناپذیری قرآن صفحه 57

وی هم مدعای محدث نوری را اثبات نمی‌کند.) در این روایت سیاری از هشام از امام صادق علیه السّلام نقل می‌کند که امام آیه‌ای را بدین گونه قرائت کردند: «و الملائکة حول العرش ... و یستغفرون لمن فی الارض من المؤمنین» هشام به امام می‌گوید: فدایت شوم؛ این [قرائت چگونه است؟ امام می‌فرماید: «این از همان قرآن است که بر محمد نازل، و به خط علی که درود خدا بر آن دو باد، نگاشته شده است». در قرآن کریم دو آیه در این باره هست: آیه‌ی الَّذِینَ یَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَ مَنْ حَوْلَهُ یُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ یُؤْمِنُونَ بِهِ وَ یَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِینَ آمَنُوا رَبَّنا ... (1)

و آیه‌ی ... وَ الْمَلائِکَةُ یُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ یَسْتَغْفِرُونَ لِمَنْ فِی الْأَرْضِ أَلا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ (2)

آیه‌ی دوم عام و آیه‌ی اول خاص است، حمل عام بر خاص مطابق شیوه‌ی گفتار عرفی است و گفتیم در مصحف امام علی علیه السّلام، آیات عام و آیات خاص مشخص شده‌اند.

امام صادق علیه السّلام (بر فرض صدور این حدیث) در شرح و تعیین حدود «لمن فی الارض؛ آنان که در زمین هستند» و به صورت عام است، از «للذین آمنوا ...؛ برای آنان که ایمان آورده‌اند» که به صورت خاص است، استفاده کرده و عام را بر خاص حمل کرده و در مقام تفسیر آیه فرموده است «و یستغفرون لمن فی الارض من المؤمنین» چون پیش از این گفتیم که واژه‌ی «إقرأ» برای تفسیر نیز به کار می‌رفته است.

ج) روایات فساطیط (خیمه‌ها)، که خلاف تصور محدث نوری (3)، پیش از آن که تأییدی برای وی باشد، دلیلی بر بطلان مدعای اوست. به زودی این روایات را خواهید

1- 1. سوره‌ی غافر 40، آیه‌ی 8.
2- 2. سوره‌ی شوری 42، آیه‌ی 5.
3- 3. میرزا حسین نوری، همان، ص 107.