تحریف ناپذیری قرآن صفحه 60

این حدیث در کتاب‌های اهل سنت نیز از جابر بن عبد اللّه انصاری و ابی امامة الباهلی (صدی بن عجلان از صحابه) نقل شده است (1).

مورد دیگر، بخشی از خطبه‌ی امام حسین علیه السّلام در روز عاشورا است. امام به نقل از ابن شهر آشوب خطاب به یزیدیان چنین فرموده است:

... شما امتی سرکش و گروهی گناهکار و تحریف کنندگان کتاب خدا هستید. (2)

حدیث دیگر از شخصی به نام عبد الاعلی است که از قول امام صادق علیه السّلام چنین نقل می‌کند:

اصحاب العربیة یحرفون کلام اللّه- عزّ و جلّ- عن مواضعه؛ عرب زبانان سخن خداوند را از جایگاهش [بیرون بردند و] تحریف کردند. (3)

حدیث اخیر به معنای تغییر در ادای کلمات و چگونگی قرائت آنهاست که اساسا بر پایه‌ی اجتهادهای شخصی است. هر چند این عمل نوعی تحریف در کلام می‌باشد، لیکن ربطی به تحریف به معنای اسقاط یا تغییر در جوهره‌ی کلام ندارد و از موضع بحث بیرون است.

تعبیر «تحریف» در احادیث دیگر نیز به معنای تغییر در مفهوم آیات و تصرف در تفسیر و معنای آنهاست و این اصطلاحی مرسوم در روایات است. دشمنان اهل بیت با این گونه تحریف‌ها در معانی آیات فضایل اهل بیت را انکار کردند و به جنگ و دشمنی با آنان برخاستند. خطبه‌ی امام حسین علیه السّلام که در سال 61 هجری ایراد شده گواهی بر این مطلب است. در آن زمان قرآن در سراسر گیتی منتشر شده بود و امکان افزایش چیزی در متن یا کاهش آیات منتفی بود. حدیثی از امام باقر علیه السّلام نیز این معنا را تأیید می‌کند.

1- 1. جلال الدین سیوطی، جمع الجوامع، ج 3، ص 993 و ر. ک: متقی الهندی، کنز العمال، ج 11، ص 193، رقم 31190، به نقل از مسند احمد بن حنبل، معجم الطبرانی و سنن سعید بن منصور و سنن دیلمی.
2- 2. محمد بن شهر آشوب، مناقب آل ابی طالب، ج 4، ص 119.
3- 3. سید ابو القاسم خویی، البیان، ص 228 به نقل از ابن قولویه، کامل الزیارات.