تحریف ناپذیری قرآن صفحه 61

امام می‌فرماید:

... و کان من نبذهم الکتاب أنهم أقاموا حروفه و حرّفوا حدوده ...؛ ... از جمله بی‌اعتنایی آنان به کتاب خدا این بود، آنان الفاظ و حروف قرآن را بر پا داشتند [چیزی از الفاظ قرآن کم و زیاد نکردند]، اما حدود و قوانین قرآن را تحریف کردند ... (1).

در واقع پیام این روایات همسان با آیه‌ی شریفه‌ی وَ قالَ الرَّسُولُ یا رَبِّ إِنَّ قَوْمِی اتَّخَذُوا هذَا الْقُرْآنَ مَهْجُوراً (2) است. شکوه‌ی پیامبر اکرم از قوم خود، به خاطر تغییر و تحریف در جوهره‌ی الفاظ آیات وحی نیست، بلکه به خاطر دوری گزیدن از تعالیم واقعی قرآن با تحریف در مفهوم آیات و تفسیر نادرست آنهاست که مصداق بارز هجران از قرآن به شمار می‌رود.

محققان امامیه مانند: علامه شیخ محمد جواد بلاغی (3)، علامه عبد الحسین امینی (4)، آیة اللّه خوئی (5)، استاد محمد هادی معرفت (6) و ... همین معنا را از این روایات استنباط کرده‌اند.

25. آیا اخباری که از قرائات منسوب به ائمه‌ی اطهار علیهم السّلام پرده برمی‌دارند، نشانی از تحریف قرآن موجود دارند؟

25. آیا اخباری که از قرائات منسوب به ائمه‌ی اطهار علیهم السّلام پرده برمی‌دارند، نشانی از تحریف قرآن موجود دارند؟

در برخی از احادیث، قرائت‌هایی را مشاهده می‌کنیم که منسوب به امامان معصوم‌اند؛ قرائاتی که به صورت خبر واحدند و در طبقه‌بندی قرائات، گاهی با برخی از قرائت‌های معتبر موافق و گاهی مخالف‌اند، که در اصطلاح قرائت شاذ نامیده می‌شوند.

1- 1. ابو جعفر کلینی، الروضة من الکافی، ص 54.
2- 2. سوره‌ی الفرقان 25، آیه‌ی 30.
3- 3. ر. ک: محمد جواد بلاغی، آلاء الرحمن، ج 1، ص 26.
4- 4. ر. ک: عبد الحسین امینی، الغدیر، ج 3، ص 101.
5- 5. ر. ک: سید ابو القاسم خویی، همان، ص 226- 229.
6- 6. ر. ک: محمد هادی معرفت، صیانة القرآن عن التحریف، ص 259.