تحریف ناپذیری قرآن صفحه 62

بدیهی است هرگز نمی‌توان با استناد به این قرائات، سخن از تحریف قرآن گفت؛ چون:

اولا، اثبات متن قرآن تنها با تواتر لفظی- و نه با خبر واحد- امکان پذیر است.

ثانیا، اختلاف در قرائات دلیل بر اختلاف در متن وحی نیست. قرآن یک حقیقت است و قرائات حقیقتی دیگر. قرآن مجموعه‌ی الفاظ وحی و همانند ناپذیر است و قرائات، ادا و چگونگی بیان الفاظ وحی می‌باشد و این دو با یکدیگر متفاوت‌اند؛ بنابراین، اگر در ادا و چگونگی قرائت لفظی از الفاظ قرآن اختلافی باشد، به متن آیه آسیبی نمی‌رساند.

از جمله احادیث این گروه حدیثی است که شیخ الطائفه طوسی از شیخ خود مرحوم مفید (ره) با سند از غالب بن الهذیل نقل می‌کند. وی می‌گوید:

سألت أبا جعفر علیه السّلام عن قوله تعالی وَ امْسَحُوا بِرُؤُسِکُمْ وَ أَرْجُلَکُمْ إِلَی الْکَعْبَیْنِ ... (1) علی الخفض هی أم علی النصب؟ قال: بل هی علی الخفض؛ از امام باقر علیه السّلام درباره‌ی این آیه پرسیدم آیا [ارجلکم عطف بر لفظ رؤوسکم به کسر است یا [عطف بر محل برؤوسکم به نصب؟ امام فرمود:

[عطف بر لفظ رؤسکم و] به کسر است. (2)

هم اکنون در قرآن «ارجلکم» با علامت نصب خوانده می‌شود.

حدیث دیگر از ثقة الاسلام کلینی با سند خود از حریز از امام صادق علیه السّلام است.

حریز می‌گوید:

امام آیه‌ی شریفه‌ی: فَلَیْسَ عَلَیْهِنَّ جُناحٌ أَنْ یَضَعْنَ ثِیابَهُنَّ (3) را با افزودن حرف «من» چنین قرائت کردند: ... أن یضعن- من- ثیابهنّ.» (4)

1- 1. سوره‌ی مائده 5، آیه‌ی، 6.
2- 2. محمد بن حسن شیخ طوسی، تهذیب الاحکام فی شرح المقنعة، تعلیق حسن الموسوی الخرسان، ج 1، ص 71.
3- 3. بر آنان باکی نیست لباسشان را برگیرند. سوره‌ی نور 24، آیه‌ی 60.
4- 4. ابو جعفر کلینی، پیشین: ج 8، ص 200، رقم 241.