تحریف ناپذیری قرآن صفحه 63

حدیثی دیگر از ثقة الاسلام کلینی از قول ابا بصیر است که وی می‌گوید:

امام صادق علیه السّلام کلمه‌ی «ینطق» در آیه‌ی شریفه‌ی هذا کِتابُنا یَنْطِقُ عَلَیْکُمْ بِالْحَقِّ (1) را، که به صورت فعل معلوم است، با فعل مجهول «ینطق» قرائت کردند و فرمودند:

هرگز کتاب سخن نگفته و نمی‌گوید، لیکن رسول خدا صلّی اللّه علیه و اله سخن گوی کتاب است ... و سوگند به خدا، جبرئیل آیه را چنین بر محمد صلّی اللّه علیه و اله نازل کرد، لیکن این موردی از کتاب خداست که تحریف شده است [و آن را به صورت «ینطق» با فعل معلوم قرائت کردند]. (2)

هیچ کس از امامیه، از این نوع احادیث، تحریف به معنای تغییر در متن آیات وحی را برداشت نکرده، جز محدث نوری که برای اثبات پندار خود به آنها متشبث شده است؛ در حالی که (همان طور که گفتیم) این احادیث خبر واحدند و نمی‌توان با خبر واحد، موضوع بسیار با اهمیتی مانند تحریف قرآن را اثبات کرد. شیخ مفید می‌گوید:

اگر کسی بپرسد که چگونه می‌توان به درستی این مطلب اذعان کرد که قرآن موجود بدون هیچ کاستی یا افزایشی همان سخن خداست، در حالی که شما از امامان معصوم علیهم السّلام روایت دارید که آنان برخی از آیات را بر خلاف قرائت موجود، قرائت می‌کردند؟ [به طور نمونه آنان چنین قرائت می‌کردند: «کنتم خیر ائمة اخرجت للناس»، «و کذلک جعلناکم ائمة وسطا» و «یسألونک الانفال» و این قرائت‌ها بر خلاف مصحف موجود [که در آن «خیر أمّة»، «جعلناکم أمّة» و «یسألونک عن الانفال» با حرف «عن»] است.

در پاسخ خواهم گفت: این اخبار، أخبار آحادند و نمی‌توان به صحت آنها یقین پیدا کرد و این نوع قرائت را از ناحیه‌ی خدا دانست؛ بنابراین، ما در این اخبار