تحریف ناپذیری قرآن صفحه 76

ثانیا: بر فرض که این حدیث به صورت هفده هزار آیه باشد، این محدث بزرگ شیعه، ابو جعفر صدوق (386 ه. ق) است که آن را علاج و عدد زاید بر آیات موجود را حمل بر احادیث قدسی کرده است. ایشان که در مقام بیان اعتقادات امامیه است می‌گوید:

اعتقاد و باور ما این است که قرآنی که خداوند بر پیغمبرش محمد صلّی اللّه علیه و اله فرو فرستاده، همین قرآن شناخته شده و معروف میان مردم است و قرآن هرگز بیش از این نیست ... و هر کس به ما نسبت دهد قرآن را بیش از این می‌دانیم، به ما افترا بسته و دروغ می‌گوید ....

بلکه می‌گوییم نوعی از وحی، که از جنس وحی قرآن نیست، به اندازه‌ای نازل شده که اگر آن را با تعداد آیات قرآن جمع کنیم، به 17 هزار آیه می‌رسد؛ مانند این سخن جبرئیل به پیغمبر صلّی اللّه علیه و اله [که نوعی وحی نازل از سوی خداست : «ان اللّه تعالی یقول لک یا محمد، دار خلقی و ...؛ خداوند تعالی به تو می‌گوید: ای محمد، با آفریده‌های من مدارا کن و ...» و مانند آن، که بسیارند و جملگی وحی غیر قرآنی هستند؛ چون اگر [از سنخ وحی قرآنی بودند باید در قرآن می‌بودند و هرگز از آن جدا نمی‌شدند ... (1)

ثالثا: اگر پاسخ مرحوم صدوق را کافی ندانیم، هرگز نمی‌توانیم به مفاد این حدیث ملتزم شویم، چون شیوه‌ی ائمه علیهم السّلام، برای همگان مشهود است. هرگز آنان در امری بسیار بزرگ، مانند قرآن، سخنی نمی‌گویند که مایه‌ی حیرت و سرگردانی دیگران شود بدون آن که دلیل و یا حتی مصداقی برای آن بیاورند. در «شناخت تفاوت‌های اساسی در روایات فریقین»، گفتیم شما هرگز، در هیچ کدام از منابع شیعی معتبر و غیر معتبر، روایتی پیدا نمی‌کنید که آیه‌ای از آیات قرآن را نشان دهد و از حذف تمام آن از قرآن موجود

1. ابو جعفر صدوق، الاعتقادات، ص 84 شایان ذکر است که مرحوم صدوق کتاب کافی را منبع این حدیث معرفی نکرده‌اند تا با پاسخ اول، تهافت داشته باشد.