تحریف ناپذیری قرآن صفحه 78

می‌آموزند و ما را از هر نوع سرگردانی و بیراهه نجات می‌دهند؛ بنابراین، ما با در اختیار داشتن معیار جاودانه و قطعی قرآن از هر نوع توجیه غیر معقول در مورد احادیث تحریف نما بی‌نیازیم و هرگاه نتوانیم آنها را به نحو قابل قبولی توجیه کنیم، از اعتبار ساقط می‌نماییم. خلاف برخی از اهل سنت که چنین معیاری (عرض روایات بر قرآن) را دستاورد زنادقه می‌شناسند و از این رو گاهی ناچارند به پندارهایی مانند «نسخ التلاوة» پناه ببرند؛ پنداری که نه تنها مشکل را حل نمی‌کند بلکه بر آن می‌افزاید. آیة اللّه خویی پس از بیان ادله‌ی سلامت قرآن از تحریف و بررسی و نقد درخور روایات تحریف نما چنین می‌گوید:

از آنچه گفتیم برای خواننده روشن می‌شود که قول به تحریف قرآن، پندار و خرافه‌ای است که جز ناتوان خرد، یا کسی که اطراف بحث را خوب نکاویده، یا کسی که تحریف را پیش فرض خود قرار داده و به آن گرایش دارد، بدان قایل نمی‌شود؛ اما خردمند با انصاف ژرف‌نگر هرگز در بطلان تحریف قرآن و خرافه بودن این پندار تردید نمی‌کند. (1)

30. چه افرادی از امامیه بر سلامت قرآن از تحریف گواهی داده‌اند؟

30. چه افرادی از امامیه بر سلامت قرآن از تحریف گواهی داده‌اند؟

پیش از این در بررسی ادله‌ی سلامت قرآن از تحریف گواهی انبوهی از دانشمندان امامیه (حدود 45 نفر از قدما و متأخران) را درباره‌ی سلامت قرآن از تحریف ملاحظه کردیم. آرای این دانشمندان از کتاب‌های تفسیری، کلامی، علوم قرآنی، اصولی و فقهی گرد آمده بود.

افزون بر آنان، دانشمندان دیگری نیز با صراحت بر تحریف ناپذیری قرآن گواهی داده‌اند، مانند: سید رضی (م. 406 ق.) در حقائق التأویل فی متشابه التنزیل (2)، قطب الدین راوندی (م. 573 ق.) در الخرائج و الجرائح (3)، جمال الدین مقداد سیوری (م. 826 ق.) در

1- 1. ابو القاسم خویی، همان، ص 259.
2- 2. سید شریف رضی، حقائق التأویل فی متشابه التنزیل، شرح محمد رضا آل کاشف الغطاء، ص 168.
3- 3. قطب الدین راوندی، الخرائج و الجرائح، تحقیق مؤسسة الامام المهدی، ص 1004.