کتابخانه بالقرآن

نهج البلاغه موضوعی صفحه 510

صفحه 510

در زمین دو امان از کیفر الهی بود که یکی برداشته شد و دیگری با شماست پس چنگ زنید. اما امانی که برداشته شد پیامبر خدا صلی الله علیه و آله بود و آن که مانده آمرزش است که خداوند فرمود:

و خداوند ایشان را کیفر نکرد در حالی که تو در میانشان بودی و ایشان را کیفر نفرماید در حالی که آمرزش می خواهند. (1233)

1240. باز بودن در توبه

من اعطی التوبه لم یحرم القبول، و من اعطی الاستغفار لم یحرم المغفره.

هر آن کس که توبه کند از پذیرفته شدن آن ناامید نشود و آن کس که از خدای آمرزش طلبد از بخشایش حق نومید نگردد.

1241. از رحمت خدا نومید مباش! (1234)

عجبت لمن یقنط و معه الاستغفار

در شگفتم از آن که از (رحمت خدا) نومید است، در حالی که استغفار به همراه دارد. (1235)

کتابخانه بالقرآن

نهج البلاغه موضوعی صفحه 510

1240. باز بودن در توبه

1241. از رحمت خدا نومید مباش! (1234)

بخش پنجم: ذکر

1242. کلید یاد خدا