کتابخانه بالقرآن

نهج البلاغه موضوعی صفحه 668

صفحه 668

همچون خداترسی خردمندی که تفکر دل او را به خود مشغول کرده است … از گذرگاه دنیا با سرافرازی گذشته و توشه آخرت را با خوش بختی پیش فرستاده است. (1642)

السعید من وعظ بغیره، و الشقی من انخدع لهواه و غروره.

سعادتمند کسی است که از دیگران پند بیاموزد و بدبخت کسی است که هوای نفسش او را بفریبد و مغرور آن شود.

ان قادما یقدم بالفوز او الشقوه، لمستحق لافضل العده.

همانا آن سرنوشت نهایی که یا رستگاری را با خود خواهد آورد و یا تباهی و شقاوت را، سزاوار آماده کردن بهترین وسایل برای سعادت است. (1644)

عند تناهی الشده تکون الفرجه، و عند تضایق حلق البلاء یکون الرخاء.

هنگامی که سختی به نهایت برسد فرج و گشایش خواهد بود و چون حلقه های بلا و رنج تنگ شود آسودگی فرا می رسد. (1645)