- ستایشگری پروردگار در خور کیست؟ 1
- نعمتهای خدا را نمی توان شمرد 11
- حق خدا را نمی توان ادا کرد 20
- حق خداوند بر مردم چیست 21
- چگونه می توان حق خداوند را ادا نمود 23
- چرا بشر نمی تواند حق خدا را ادا کند 23
- اندیشه ها به کنه ذاتش نرسد 27
- ادراک از راه حواس ظاهری 28
- ادراک از راه آثار 28
- صفات خدا را حدی و نهایتی نیست 31
- آفرینش موجودات 41
- پخش بادها 46
- فایده کوهها 58
- دین و مراتب کمال آن 66
- بیان نتیجه آخرین بخش از جمله نهم 81
- اشاره ی حسی 85
- خداوند قابل اشاره و شمارش نیست 85
- اشاره ی عقلی 86
- خدا جایی ندارد و جایی هم خالی از او نیست 89
- وجود خدا حادث و مسبوق به نیستی نیست 95
- خدا با همه چیز هست و از هیچ چیز جدا نیست 97
- فعل خدا 102
- بینائی خدا 104
- خدا در تنهائیش نیاز به مونس نداشت 107
- چرا خداوند مونس آرامش بخش نمی خواهد 108
- ایجاد خدا 111
- پی گیری گفتار پیشین 116
- علم و احاطه خدا پیش از آفرینش 122
از وجود یافتن آنها همانند دانائی او به آنها پس از وجود یافتن آنها بود»(3).
و خلاصه ی کلام امام و دو فرزند گرامیش اینست که صفات ذاتی خداوند همیشه متحقق و موجود بوده و قابل تغییر نیست و آنچه تغییر پذیر است مورد صفات او یعنی دانستنیها و شنیدنیها و دیدنیها و توانستنیهاست، که زمانی نبوده و زمانی پیدا می شوند و زمانی هم از میان می روند.
و قید «اذلا منظور الیه من خلقه» برای توجه دادن به همین نکته است. و نتیجه ی تربیتی این عقیده در انسان اینست که خدا را در همه حال ناظر و شاهد بر اعمال خود ببیند و کاری که خلاف فرمان و رضای او باشد انجام ندهد، چنانچه در مقابل شخص با عظمتی که مراقب اعمال او باشد کار ناپسند انجام نمی دهد.