- ستایشگری پروردگار در خور کیست؟ 1
- نعمتهای خدا را نمی توان شمرد 11
- حق خدا را نمی توان ادا کرد 20
- حق خداوند بر مردم چیست 21
- چرا بشر نمی تواند حق خدا را ادا کند 23
- چگونه می توان حق خداوند را ادا نمود 23
- اندیشه ها به کنه ذاتش نرسد 27
- ادراک از راه آثار 28
- ادراک از راه حواس ظاهری 28
- صفات خدا را حدی و نهایتی نیست 31
- آفرینش موجودات 41
- پخش بادها 46
- فایده کوهها 58
- دین و مراتب کمال آن 66
- بیان نتیجه آخرین بخش از جمله نهم 81
- اشاره ی حسی 85
- خداوند قابل اشاره و شمارش نیست 85
- اشاره ی عقلی 86
- خدا جایی ندارد و جایی هم خالی از او نیست 89
- وجود خدا حادث و مسبوق به نیستی نیست 95
- خدا با همه چیز هست و از هیچ چیز جدا نیست 97
- فعل خدا 102
- بینائی خدا 104
- خدا در تنهائیش نیاز به مونس نداشت 107
- چرا خداوند مونس آرامش بخش نمی خواهد 108
- ایجاد خدا 111
- پی گیری گفتار پیشین 116
- علم و احاطه خدا پیش از آفرینش 122
جمادات را از جهت خاصیتهای گوناگون و وزنهای مخصوص و رنگ و بزرگی و کوچکی و گرانبهائی و غیر اینها از هم جدا ساخت، نباتات را از جهت شکلهای مختلف و میوه و بارهای متنوع و طعمها و رنگها و خاصیتهای گونه بگونه از هم متمایز نمود.
حیوانات را از جهت انواع مختلف و رده ها و دسته های جور بجور از هم مشخص نمود و انسانها را با قدرت کامل دارای صورتها و اشکال و نژادهای مختلف قرار داد که هر کدام دارای قیافه و شکل ویژه ای باشند تا به دیگری اشتباه نشوند و این از قدرتهای شگفت انگیز خداوندی است که در همه ی انسانها دو نفر را که به تمام جهت با هم شباهت داشته باشد نمی توان پیدا کرد. و این صورت و شکل ویژه که خدای توانا در ترکیب هر انسانی قرار داده در هر مولکولی از
اجزاء او وجود دارد و آنگاه که بدن آدمی متلاشی و اجزاء آن پراکنده و دگرگون می گردد، خدای توانائی، که بهر چیز داناست اجزاء ویژه هر انسانی را دو مرتبه ترکیب نموده او را زنده می کند و در صحنه ی قیامت حاضر می گرداند.
و شاید آیه ی شریفه ی «و ان من شی ء الا عندنا خزائنه و ما ننزله الا بقدر معلوم»(7).
(یعنی هر چیزی گنجینه ی او پیش ماست و به اندازه ی معین آن را در جهان هستی می آوریم) اشاره بهمین آفرینش اشیاء به صورتها و شکل های گوناگون باشد(8).