- ستایشگری پروردگار در خور کیست؟ 1
- نعمتهای خدا را نمی توان شمرد 11
- حق خدا را نمی توان ادا کرد 20
- حق خداوند بر مردم چیست 21
- چگونه می توان حق خداوند را ادا نمود 23
- چرا بشر نمی تواند حق خدا را ادا کند 23
- اندیشه ها به کنه ذاتش نرسد 27
- ادراک از راه حواس ظاهری 28
- ادراک از راه آثار 28
- صفات خدا را حدی و نهایتی نیست 31
- آفرینش موجودات 41
- پخش بادها 46
- فایده کوهها 58
- دین و مراتب کمال آن 66
- بیان نتیجه آخرین بخش از جمله نهم 81
- اشاره ی حسی 85
- خداوند قابل اشاره و شمارش نیست 85
- اشاره ی عقلی 86
- خدا جایی ندارد و جایی هم خالی از او نیست 89
- وجود خدا حادث و مسبوق به نیستی نیست 95
- خدا با همه چیز هست و از هیچ چیز جدا نیست 97
- فعل خدا 102
- بینائی خدا 104
- خدا در تنهائیش نیاز به مونس نداشت 107
- چرا خداوند مونس آرامش بخش نمی خواهد 108
- ایجاد خدا 111
- پی گیری گفتار پیشین 116
- علم و احاطه خدا پیش از آفرینش 122
همیشه بآنچه بوجود می آید دانا بود و علمش به هر چیزی پیش از وجود او همچون علم او به آن چیز بعد
از وجود اوست»(3).
و همین سه جمله ی نهج البلاغه نیز صریح در این معنی است و این اخبار نیز مانند آیات، چون مطلق است، شامل علم خدا به جزئیات امور هم می شود.
و با این صراحت آیات و اخبار در این باره و دلالت برهان عقلی، گفتاری که از بعض فلاسفه نقل شده که خداوند عالم به جزئیات نیست ارزش علمی ندارد.
بحث سوم: چگونگی علم خداوند به موجودات: پیش از بررسی این بحث باید دانست که علم بر دو گونه است علم حصولی و علم حضوری:
علم حصولی آن است که صورتی از چیزی که در خارج است در نفس عالم حاصل شود و از راه آن، صورت آن چیز را درک کن.
و علم حضوری آنست که خود آن چیز در پیش عالم حاضر و منکشف باشد.
برای مثال، شما اگر خوراکی را بخواهید درک کنید صورتی از آن در ذهنتان پیدا می شود و از راه آن صورت، آن خوراک برای شما معلوم می گردد، ولی گرسنگی بدون واسطه برایتان معلوم و روشن