- ستایشگری پروردگار در خور کیست؟ 1
- نعمتهای خدا را نمی توان شمرد 11
- حق خدا را نمی توان ادا کرد 20
- حق خداوند بر مردم چیست 21
- چگونه می توان حق خداوند را ادا نمود 23
- چرا بشر نمی تواند حق خدا را ادا کند 23
- اندیشه ها به کنه ذاتش نرسد 27
- ادراک از راه حواس ظاهری 28
- ادراک از راه آثار 28
- صفات خدا را حدی و نهایتی نیست 31
- آفرینش موجودات 41
- پخش بادها 46
- فایده کوهها 58
- دین و مراتب کمال آن 66
- بیان نتیجه آخرین بخش از جمله نهم 81
- خداوند قابل اشاره و شمارش نیست 85
- اشاره ی حسی 85
- اشاره ی عقلی 86
- خدا جایی ندارد و جایی هم خالی از او نیست 89
- وجود خدا حادث و مسبوق به نیستی نیست 95
- خدا با همه چیز هست و از هیچ چیز جدا نیست 97
- فعل خدا 102
- بینائی خدا 104
- خدا در تنهائیش نیاز به مونس نداشت 107
- چرا خداوند مونس آرامش بخش نمی خواهد 108
- ایجاد خدا 111
- پی گیری گفتار پیشین 116
- علم و احاطه خدا پیش از آفرینش 122
آنکه تو (ای پیامبر) در میان ایشان هستی) و در حدیث قدسی آمده است که خداوند به پیامبر اکرم (ص) می فرماید: «لولاک لما خلقت الافلاک»(10).
اگر بواسطه ی وجود تو نبود آسمانها را نمی آفریدم. و در زیارت جامعه خطاب به ائمه هدی (ع) می گوئیم «بکم رزق الوری و بوجودکم ثبتت الارض و السماء» (به برکت وجود شما همه آفریدگان روزی داده می شوند و آسمان و زمین پا بر جا و برقرار است).
بنابراین پیامبر اکرم و خاندان پاک سرشت او قطب دایره ی امکان و محور عالمی وجودند که ذرات هستی از کوچک و بزرگ گرد وجود آنان می گردند و بدون وجود ایشان، جهان هستی قابل بقاء و دوام نیست.
و نیز چون خورشید عالم تابند که از نور وجود خویش جهان هستی را روشن ساخته و مایه ی حیات موجودات شده اند.
و از این جهت در اخبار امام به خورشید و در زمان غیبت به خورشید پشت ابر تشبیه شده است. چنانچه از جابر بن عبدالله انصاری از رسول خدا (ص) روایت شده که درباره ی امام دوازدهم (ع) فرمود «انهم لیستضیئون بنوره و ینتفعون بولایته فی غیبته کانتفاع الناس