عزت و ذلت از دیدگاه نهج‌البلاغه صفحه 10

بعضي از شماها كه در سطح زيرين جامعه قرار داريد بالا مي‌آئيد و بعضي كه در سطح بالا هستيد بزير مي‌رويد و سقوط مي‌كنيد.»

علي عليه‌السلام روش انقلابي خود را خيلي زود آغاز نمود و با سرعت به اصلاحات اساسي دست زد و اما از يكطرف آنانكه خويشتن را در معرض خطر و احيانا سقوط احساس مي‌كردند به كار شكني و اخلال، تصميم گرفتند، توطئه‌ها نمودند، جنگ داخلي به راه انداختند، و در راه حكومت علي (ع) ايجاد موانع كردند و از طرف ديگر دوستان ناآگاه آنحضرت به سستي گرائيدند، در مقابل رويدادها بي تفاوت شدن، از ياري رهبر خود شانه خالي كردند، و عملا او را تنها گذاردند در نتيجه علي عليه‌السلام در اداره مملكت با مشكلات گوناگون مواجه شد و پيش از آنكه نقشه اصلاحي خويش را پياده كند به درجه‌ي رفيعه شهادت نائل گرديد و مسلمين بزرگترين شخص اسلامي و گرانقدرترين سرمايه اجتماعي خود را از دست دادند.

خلاصه انقلاب اولين عامل تحول محيط و موثرترين وسيله تغيير عزتها و ذلتها است همانطور كه در كشور خودمان از نزديك مشاهده كرديم انقلاب عظيم ايران اوضاع و احوال مملكت را بكلي زير و رو كرد، عزيزان عصر طاغوت را ذليل نمود، بيني مستكبران رژيم گذشته را بخاك ماليد مستضعفان، در پرتو انقلاب، عزت و قدرت بدست آوردند. مستكبران را به بند كشيدند در دادگاه انقلاب جنايات را يك بيك برشمردند، و سرانجام به اعدام محكومشان ساختند.

جهاد

دومين عاملي كه ترك آن در عزت و ذلت فردي و اجتماعي تاثير اساسي دارد جهاد است كساني كه در راه اعلاء حق و اقامه عدل از خود مي‌گذرند و آماده مرگ و فدا كاري مي‌شوند شايسته عز و عظمت هستند و لايق سروري نيرومندي.

بر عكس آنان كه از جهاد در راه حق و عدالت سر باز مي‌زنند و از وظيفه مقدس جهاد شانه خالي مي‌كنند لياقت بزرگي و عزت ندارند و بايد همواره ذليل و خوار باشند.

علي عليه‌السلام در يكي از خطبه‌هاي خود چنين فرموده است:

«اما بعد فان الجهاد باب من ابواب الجنه فتحه الله لخاصه اوليائه، و هو لباس التقوي و درع الله الحصينه، و جنته الوثيقه، فمن تركه رغبه عنه البسه الله ثوب الذل شمله البلاء، وديث بالصفار و القماء» نهج‌البلاغه خطبه 27.

«جهاد، يكي از درهاي بهشت است كه خداوند آن را به روي اولياء خود گشوده است.