جستجویی در نهج‌البلاغه‌ صفحه 137

صفحه 137

آگاهي از غيب

اشاره

در ميان مردم روزگار، كساني هستند كه وقتي نگاهشان به اين عنوان مي‌افتد، خنده بر لب‌هايشان مي‌نشيند و برق تمسخر در چشمشان مي‌درخشد و نشانه‌هاي ناباوري و انكار بر چهره‌ي آنان آشكار مي‌شود. اما چرا چنين است؟ جواب اين است كه گويي در اين عصر ماشين- چنان چه بخواهيم براي دانش و خرد خود ارزشي بشناسيم- نمي‌توانيم باور كنيم: انساني از غيب آگاه باشد. حجاب قرون از برابر چشمش كنار رود، مسافت‌ها زير پايش نور ديده شود، آينده‌ي دور را ببنيد، انديشه‌ي اشخاص را چون كتاب گشوده بخواند و حوادث آينده را همانند وقايع روزگار خود بشناسد.

و هر كس جز اين بگويد، بي‌گمان وضع او از دو حال بيرون نيست: يا ديوانه است و يا از حدود توانائي عقل انسان، در آگاهي از نظام هستي، بي‌خبر است …

البته منكران آگاهي از غيب، اين معاني را بر زبان نمي‌آورند و به حركات و اشارات قناعت مي‌كنند.

علت انكار

بعضي از مردم روزگار ما چنين مي‌پندارند!

و به راستي ماهيت فرهنگ منحرفي كه انسان امروزين، حكومت مطلقه‌ي آن را در جهاني هستي به رسميت مي‌شناسد، بسياري

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه