جستجویی در نهج‌البلاغه‌ صفحه 163

مركزي اتفاق افتاد و بالاخره آخرين افرادشان دزدي و راهزني در پيش گرفتند.

پيش از جنگ، تعداد افرادي را كه از ياران او كشته شدند و از خوارج نهروان باقي ماندند، پيش بيني كرد و گفت:

«مصارعهم دون النطفه و الله لا يفلت منهم عشره و لا يهلك منهم عشره»

(خطبه‌ي 59)

«جاي كشته شدنشان اين سوي آب نهروان است. سوگند به خدا كمتر از ده تن از آنان زنده خواهد ماند و از شما حتي ده نفر هم كشته نخواهد شد».

و در اين جنگ تنها هشت نفر از ياران امام به شهادت رسيدند و نه نفر از خوارج نجات يافتند. سخنان او (ع) درباره‌ي ستم‌ها و بيدادهايي كه از بني اميه به مردم خواهد رسيد بسيار است گويي مردم را براي رويا رويي با آن ناگواري‌ها آماده مي‌كرده است.

از خلافت مروان حكم و از آن چه به دست او و فرزندانش به امت اسلامي خواهد رسيد سخن گفت و ختم كار بني اميه را خبر داد. درباره‌ي خلافت مروان گفت:

«اما ان له امره كلعه‌قه الكلب انفه و هو ابود الاكبش الاربعه و ستلقي الامه منه و من ولده يوما احمر!»

(از خطبه‌ي 72)

«بدانيد كه مروان چندي حكومت خواهد كرد و مدت آن به اندازه‌اي است كه سگ بيني خود را بليسد. چهار تن از فرزندان او به امارت دست خواهند يافت و مردم از او و فرزندانش روزهاي خونيني خواهند ديد».

و آن چه گفته بود به تمامي واقع شد. خلافت مروان واقعا كوتاه مدت بود و پيش از نه ماه به طول نينجاميد، او چهار پسر داشت: عبدالملك، عبدالعزيز بشر و محمد. عبدالملك به خلافت رسيد و آن سه به ترتيب به ولايت مصر، عراق و جزيره منصوب