جستجویی در نهج‌البلاغه‌ صفحه 165

سوطها و لا سيفها و كذب الظان لذلك. بل هي مجه من لذيذ العيش يتطعمونها برهه ثم يلفظونها جمله.»

(از خطبه‌ي 87)

«كار بني اميه چنان شود كه ظاهر بينان پندارند دنيا تنها به اختيار آنان در آمده است، بهره‌هاي خود را به آن‌ها مي‌بخشد و بر سرچشمه‌ي زلال خود فروشان مي‌آورد و تازيانه‌ي ستم و شمشير بيدادشان از تن و جان خلق سايه برنخواهد گرفت. اما به خطا رفته‌اند كه دولت مستعجل بني اميه همانند جرعه‌اي از لذت زندگاني است كه نچشيده از دهان بيرون مي‌ريزند».

و نيز گفت:

«فاقسم بالله يا بني اميه عما قليل لتعرفنها في ايدي غيركم و في دار عدوكم.» [39].

(از خطبه‌ي 105)

«اي بني اميه! به خدا سوگند مي‌خورم پس از چندي در خواهيد يافت كه شاهباز حكومت در دست ديگران نشسته و در خانه‌ي دشمنانتان آشيانه كرده است».

اين پيشگوئي، مربوط به زوال ملك بني اميه به دست بني عباس بود كه با كشتار آنان كاملا تحقق يافت. [40].

از ولايت حجاج و كارهاي او خبر داد و گفت:

«اما والله ليسلطن عليكم غلام ثقيف الذيال الميال، ياكل خضرتكم و يذيب شحمتكم، ايه ابا و ذحه.»

(از خطبه‌ي 116)

«بدانيد كه به خدا سوگند جواني متكبر و متجاوز، از طايفه‌ي ثقيف بر شما مسلط شود، سبزه‌ي نقد شما را بخورد و پيه اندوخته‌ي شما را آب كند، اي ابا وذحه [41] هر چه داري بياور!».