جستجویی در نهج‌البلاغه‌ صفحه 186

«اللهم انك تعلم انه لم يكن الذي كان منا منافسه في سلطان، و لا التماس شيي‌ء من فضول الحطام، ولكن لنرد المعالم من دينك و نظهر الاصلاح في بلادك، فيامن المظلومون من عبادك و تقام المعطله من حدودك.»

(از خطبه‌ي 131)

«خدايت تو مي‌داني كه آنچه كرده‌ايم در راه دستيابي به قدرت و در طلب متاع دنيايي نبوده است، بلكه بر آن بوده‌ايم كه نشان‌هاي دين تو را بر جاي خود ببريم، و كار بلاد تو را به صلاح آريم، تا بندگان ستمديده‌ي تو در سايه‌ي امن بيارامند، و حدود و احكام ضايع مانده‌ي دين تو اجرا شوند».

و نيز گفت:

«و لكنني آسي آن يلي امر هذه الامه سفهاوها و فجارها، فيتخذوا مال الله دولا، و عباده خولا، والصالحين حربا، و الفاسقين حزبا، فان منهم الذي قد شرب فيكم الحرام، و جلد حدا في الاسلام، و ان منهم من لم يسلم حتي رضخت له علي الاسلام الرضائخ … »

(از نامه‌ي 62)

«اما بر اين مي‌ترسم كه حكومت امت اسلامي به چنگ نادانان و تباهكاران در افتد، و آنان مال خدا را به اختيار خود گيرند و دست به دست بگردانند، و بندگان خدا را به بند بندگي خويش آرند، و با نيكان به جنگ برخيزند، و بد كارگان را بر خود گرد آورند. حال آن كه از آنان در ميان شما كسي را مي‌شناسم كه شراب نوشيد و حد اسلامي بر او جاري شد، و يا كسي كه تا چيزي نگرفت به جانب اسلام نگرائيد». [64].

با توجه به همه‌ي اين جهات بود كه امام خلافت را پذيرفت. اما پيش از آن كه مردم با او بيعت كنند و او امر خلافت را به دست گيرد، برنامه‌اي را كه براي تحقق اهداف خود در نظر داشت، براي همه اعلان كرد.