جستجویی در نهج‌البلاغه‌ صفحه 67

امام (ع) همان است كه در روزگار ما و در كشورهاي جهان متداول است و سازمان بازرسي نام دارد.

امام (ع) گفت:

«ثم تفقد اعمالهم و ابعث العيون من اهل الصدق و الوفاء عليهم، فان تعاهدك في السر لامورهم حدوده لهم علي الاستعمال الامانه و الرفق بالرعيه، و تحفظ من الاعوان فان احد منهم بسط يده الي خيانه اجتمعت بها عليه عندك اخبار عيونك اكتفيت بذلك شاهدا، فبسطت عليه العقوبه في بدنه و اخذته بما اصاب من عمله، ثم نصبته بمقام المذله و وسمته بالخيانه و قلدته عار التهمه».

«پس آنگاه در كارشان وارسي كن و ارباب راستي و وفا را بر آنان مراقب سازد، چه بازرسي نهاني در كارشان، آنان را با توده‌ي مردم به امانت و نرمي وادار مي‌سازد. به دقت بسيار، مراقب اعوان خود باش، اگر يكي از آنان دست به خيانت آلود و گزارش همه‌ي بازرسان آن را تاييد كرد، بايد كه به آن اكتفا كني و بي‌درنگ خيانتكار را كيفر دهي و از كارش بازخواست كني و او را به خوارش كشاني و داغ خيانت برپيشاني او زني و حلقه‌ي ننگ و بد نامي بر گردنش آويزي».

امام - عليه‌السلام - كارهاي واليان خود بسيار دقيق بود. در نهج‌البلاغه نامه‌هاي بسياري آمده است كه او به كار گزارانش نوشته و به همين معني اختصاص دارد، در اين نامه‌ها او خيانتگر را به تازيانه‌ي ملامت مي‌گيرد، از مسند ولايت فرومي‌كشد و دستش را از ستم به توده‌ي مردم كوتاه مي‌كند و نيز در آنها ارشادها و نصيحت‌هاي فراواني است.

امام (ع) گفت:

«ان عملك ليس لك بطعمه و لكنه في عنقك امانه و انت مسترعي لمن فوقك. ليس لك ان تفتات في رعيه و لا تخاطر الا بوثيقه و في يدك مال من مال الله عزوجل،