جستجویی در نهج‌البلاغه‌ صفحه 8

كشور داري، هر زمامداري بدون آگاهي از آراء سياسي، اجتماعي و اقتصادي او غير ممكن است.

عامل ديگري كه مرا بر اين كار واداشت، اين بود كه مي‌ديدم بسياري از سخنگويان و وعاظ مذهبي، در عرضه‌ي نهج‌البلاغه به توده‌ي مردم چنان مي‌نمودند كه اين كتاب مجموعه‌ي اندرزهائي است كه اراده‌ي به زندگي را در انسان فلج مي‌كند و حتي اين مصيبت كج فهمي به گونه‌اي ادامه دارد كه به وضوح آن را از طرز گفتار بسياري از وعاظ اين روزگار نيز مي‌توان خواند. از اين رو خواستم روشن كنم كه نهج‌البلاغه، به اندازه‌اي كه به مشكلات و مسائل معنوي، اجتماعي و اقتصادي پرداخته و راه حل اين مشكلات را اراده كرده، هرگز به پند و اندرز توجه نداشته است. و حتي نصايح و اندرزهايش نيز، با توجه به ريشه‌ها و انگيزه‌هاي اجتماعي آن هيچ گونه نسبتي با سخن اين واعظان ندارد و به چنان نتايجي نمي‌انجامد. [1].

نجف اشرف، شعبان 1375، محمد مهدي شمس‌الدين