بیت‌المال در نهج‌البلاغه‌ صفحه 30

صفحه 30

هر يك جريب زمين، يك درهم و يك قفيز [57] خراج قرار داد، با وضع اين قانون عادلانه، اراضي عراق روز بروز آبادتر مي‌شد و مردم با كمال ميل اين ماليات را مي‌پرداختند و تا يك سال قبل از فوت عمر، خراج عراق از صد ميليون درهم تجاوز كرد. [58].

پس از عمر، همچنان درآمد خراج، رقم فوق‌العاده سرشاري بود كه به خزانه‌ي كشور اسلامي سرازير مي‌شد، ولي حيف و ميل عثمان در مورد اين اموال بقدري بود كه چهار ميليون و سيصد و ده هزار دينار (4310000) و صد و بيست و شش ميليون و هفتصد و هفتاد هزار درهم (126770000) آنرا به خود و به چند نفر از خويشان و ياران جنايتكارش مانند طلحه و زبير و عبدالرحمن بن عوف اختصاص داد. [59].

در زمان خلافت علي (ع) سپس خلفاء ديگر از بني‌اميه و بني‌عباس نيز، بزرگترين و مهمترين درآمد بيت‌المال، از طريق خراج بود.

علي (ع) چنانكه در صفحات بعد مي‌خوانيد كمال عدالت را در حفظ و صرف بيت‌المال رعايت مي‌كرد.

مصرف خراج

خراج پس از جمع‌آوري طبق تشخيص و دستور حاكم واقعي اسلام، در راه مصالح عمومي و امنيت و دفاع از مرزها و بالاخره آنچه كه موجب تقويت و رشد جامعه اسلامي از نظر اقتصاد و سياست و … مي‌شود صرف مي‌گردد.

اميرمومنان (ع) در فرازي از عهدنامه‌ي مالك اشتر كه در مورد

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه