الهیات در نهج‌البلاغه صفحه 183

آغاز و اساس توحيد عبادت را در نظام حكم و اداره جامعه انكار كردند و سخن شوم و خطرناك و ضد موجوديت اسلام يعني انفصال دين از دنيا و اسلام از حكومت و روحانيت از سياست را با بوق و كرنا به عنوان يكي از طرق پيشرفت بلند كردند و آيات قرآن را در اين موضوع يكباره كنار گذاردند و بدترين شركها را كه اسلام با آن مبارزه داشت در جوامع اسلامي وارد ساختند.

آري كارگردانان استعمار چون ديدند اسم اسلامي بودن حكومت و التزام صوري حاكم به مراعات احكام اسلام و قوانين قرآن هم مانع از تحقق هدفهاي اسلام برانداز آنها و تسلط بي‌قيد و شرطشان بر فرهنگ و اقتصاد و سياست جوامع اسلامي است و هم تا حدودي با اين نام موجوديت جامعه‌ي اسلامي و ارتباط آنها با يكديگر محفوظ است، نقاب از قيافه‌ي زشت و پليد غير انساني خود برداشته و با اعلان جدايي دين از دنيا و روحانيت از سياست ضربت بزرگ خود را بر پيكر جوامع اسلامي وارد آوردند. آنها ديدند بر اساس حكومت شرعي يعني حكومت توحيدي اسلام يك نفر سيد پيرمرد به عنوان مجتهد و فقيه در سامره مي‌تواند بيني حكومت انگلستان را با يك فتوا به خاك بمالد و مانع از نفوذ آن حكومت جبار مشرك گردد و از راه انفصال دين از دنيا و سياست از روحانيت به آيات قرآن و هدف مكتب انبيا و دعوت پيامبران حمله كردند و حكومتهايي را بر اساس عدم التزام به احكام اسلام و طرد دين از سياست و قضاء و جزاء و امور مالي و اقتصادي و حتي آموزشي و پرورشي و بهداشتي و درماني روي كار آوردند و سعي كردند در تمام رشته‌ها حكومت ديني را از جوامع اسلامي بيرون برانند كه شرح آن مناسب اين كتاب نيست فقط مي‌خواهيم تذكر دهيم كه مسلمانان بايد توحيد عبادت را در همه رشته در نظر بگيرند. [282] و وقتي عملا تمام عيار مي‌شوند كه علاوه بر امور عبادي اطاعت